
Wat draag je op je eigen uitvaart?
Hé, lampie, opzoute.’ Een harde stem in onvervalst Haags brengt me in één klap terug op aarde. Pal voor mijn neus staat een grote, gifgroene veegwagen. ‘Sorry, stond te slapen,’ stamel ik naar de bestuurder. Snel zet ik een stap opzij.













