De serie over de vuurwerkramp in Enschede kwam voorbij. Zou ik?
Want aan die dag bewaar ik heel veel herinneringen.



Sommige verhalen kruipen onder je huid. The Salt Path is zo’n verhaal. Eerst als boek, nu ook als film. En wat voor een film...

Op het nieuws zien we regelmatig de meest afschuwelijke nieuwsberichten over deze ‘rook-vervanger’...



‘God, wat lijkt me dat zalig!’ Deze opmerking ontviel me spontaan tijdens de intake voor mijn moeders’ ziekenhuisopname...

Ondanks dat veel mensen dol zijn op Claude zijn positieve energie en de constante glimlach op zijn gezicht, is er op dit moment vooral veel kritiek op hem...



Laatst heb ik mijn zolder uitgemest en opgeruimd en dat was een feest der herkenning en nostalgie. Talloze moederdagknutsels en frutsels...
Je denkt: ach, een opleiding Verpleegkunde, dat is toch gewoon pleisters plakken en een gezellig praatje maken met ouderen? Nou…



Narcisten komen veel vaker voor dan je denkt. Ze zijn er natuurlijk in gradaties: je hebt de extreme varianten, maar je kunt ook een wat minder opvallende narcist zijn...

Ik ben echt geen ijdeltuit en loop rustig make-uploos door het leven. Maar als mijn haar niet goed zit…



Zeg wijn, tomatensaus en Netflix en je hebt me. Maar als daar dan ook nog een stel Italiaanse oma’s en Vince Vaughn bij komen kijken...

‘Ik was pas twaalf toen mijn moeder overleed. Een onzekere puber met pukkels en borsten die veel te groot waren voor mijn magere lijfje. Het was opvallend hoe lief iedereen voor me was...
