Geestige dingen die mijn kinderen zeggen

Opdat wij niet vergeten. De oningevulde, oorspronkelijke en heerlijke geest van jonge kinderen… Lees verder

Opdat wij niet vergeten. De oningevulde, oorspronkelijke en heerlijke geest van jonge kinderen… Lees verder
May voelt zich gehoord en begrepen bij de psychiater. En Flo troost haar. Lees verder
Tien jaar geleden werd een kleine lieve Flo geboren. May-Britt weet nog precies hoe dat was… Lees verder

Ik leg mijn duim en wijsvinger om de voet van mijn wijnglas en draai er een beetje aan. Geliefde is net binnengekomen na een lange werkdag… Lees verder

May’s missie is om tijdens de uitslag van het IQ-test-gesprek rechtop te blijven zitten. En om niet te huilen, dat ook. Haar geliefde zit naast haar en is heel goed in dit soort gesprekken. Zij hoort alleen de uitslag van de test en parkeert die ergens in haar hoofd. Weer in de auto belt ze haar vriendin… Lees verder

Flo is in Haarlem, op haar nieuwe school, May-Britt bij een modeshow in Parijs. Terwijl de rest van het gezelschap even niet met het thuisfront bezig lijkt, is haar oog standaard gericht op het scherm van haar telefoon… Lees verder

Nieuwjaarsdag. Ik sta onder de douche. Nog wat wankel op de wielen want de oudjaarsavond was zoals te doen gebruikelijk een bonte avond. Ze komt de badkamer binnen… Lees verder

Dat vindt May soms moeilijk. Maar dan komt ze tot een bijzonder mooie realisatie… Lees verder

Juf is er altijd. Juf is nooit ziek. Maar dit jaar moesten we haar een paar keer missen… Lees verder
Een collega-moeder zei me laatst dat het een goed moment is om vlak voor pakjesavond ‘de pleister er af te trekken’. Maar dat leek me wat ongezellig… Lees verder

Of ik een minuutje kan wachten. Door de glazen strook naast de deur van het kantoortje van meester Ad zie ik een bos blonde krullen. Een andere moeder is me voor. Geen probleem. Ik houd van wachten. Lees verder

‘Gun dit jezelf nou gewoon. En gun het Flo.’ Mijn liefde heeft het al honderd keer gezegd. Misschien wel honderdvijftig keer. En elke keer schoot er een scheutje paniekwarmte door mijn wangen… Lees verder

Ik kijk recht voor me uit. ‘Mama, doe je mond eens open.’ Flo zit naast me in de auto en doet alles om mijn aandacht te vangen. Lees verder

Op de vraag ‘En, hoe gaat het thuis?’ kon ik de laatste tijd een stevig ‘prima’ antwoorden… Lees verder

‘Het is ánders, niet erg.’ ‘Ik heb nooit een empty-nest-syndroom want Flo blijft lekker bij ons wonen…’ Lees verder

May vond er van alles van, al moet ze nu na al die jaren misschien toch wel toegeven dat ze gelijk hadden. Een heel klein beetje dan… Lees verder

May-Britt moest echt even slikken van het nieuws dat ze voor Flo moeten gaan uitkijken naar vervangend onderwijs. Maar gelukkig is daar Pim, die haar leert om positief naar de toekomst te kijken. En haar eigen lief… Lees verder
Flo heeft een nieuwe hobby. Laat ik het zo maar noemen. Dat klinkt gezelliger dan tic of rariteit, wat het natuurlijk eigenlijk is. Lees verder

Lockdown en ook nog eens regen? Vinden wij he-le-maal niet erg want wij hebben een verse verslaving. Lees verder
De jongste dochter van May vindt het niet meer vanzelfsprekend om in het openbaar met een pop te lopen. ‘De mensen, mama, de mensen mogen haar niet zien…’ Lees verder