Stella’s Coronadagboek

Opvlieger… Lees verder

Opvlieger… Lees verder

‘Lief, wil jij voor mij even naar deze rekening kijken?’ Zo begint het meestal… Lees verder

Ik snap er echt niks van, dat ik nog geen biljartbal heb. Mijn haar valt namelijk gigantisch uit… Lees verder

Nog drie weken en we zijn er doorheen. Tijd voor verkiezingen: wat is de slechtste slogan? En wat wordt het woord van het jaar? Lees verder
Jaaaa, het is weer zo ver. Tijd om eens de balans op te maken. Ik doe het elk jaar weer, maar me eraan houden… Dat lukt me eigenlijk nauwelijks… Lees verder

Ik vond het altijd maar flauwekul die goede voornemens, maar dit ben ik van plan vol te houden… Lees verder

‘Driving home for Christmas’ van Chris Rea heeft dit jaar wel een heel andere betekenis… Lees verder

Hier kon je natuurlijk op wachten… Natúúrlijk komt er een serie over het jaar 2020. Oftewel, een rampjaar… Lees verder

Jaaa, het is zover: ik ga verhuizen. Niet ver weg hoor, eigenlijk gewoon naar een ander appartement op precies dezelfde verdieping… Lees verder

Rutte zei het al: bestel bij je lievelingsrestaurant en koop lokaal. En als Rutte zegt dat ik eten moet bestellen, dan doe ik dat natuurlijk. Tegen zoiets moet je niet ingaan… Lees verder

Melanie viert dit jaar voor het eerst kerst zonder haar ex-man. Haar familie heeft haar heel lief opgevangen, en zorgde ervoor dat ze aankomende kerst niet eenzaam hoeft te zijn. Maar daar zit wel een groot nadeel aan… Lees verder

Het is klaar! Het fotoboek dat Man heeft gemaakt voor onze kinderen. Vier exemplaren, ook eentje voor onszelf… Lees verder

Een van de vele dingen aan de lange lijst met zaken die ik niet begrijp is het borgtochtprincipe in de Verenigde Staten… Lees verder

Dit is nog eens jeugdsentiment. Als ik brak was, liefdesverdriet had, gewoon baalde of gigantisch chagrijnig was: dit nummer kon bij élk stom moment… Lees verder