Leven in tijden van corona

De vijfde dag bordjes draaien en jongleren tegelijk. Waar je misschien zou denken dat we de draai nu te pakken zouden hebben, lijkt het omgekeerde plaats te vinden… Lees verder

De vijfde dag bordjes draaien en jongleren tegelijk. Waar je misschien zou denken dat we de draai nu te pakken zouden hebben, lijkt het omgekeerde plaats te vinden… Lees verder

Om 15:00 uur verzamelen vriendin L. en ik voor een fikse zeven kilometer door duin of bos en zwermen onze kinderen er, op coronaveilige afstand, achteraan. Flo blijft thuis. Bij de oppas… Lees verder

Als kind had ik een fantasie: opgesloten worden in de Bijenkorf. En dan het liefst op zaterdag om 17:00 uur want dan had ik een hele avond en de hele zondag (in mijn tijd was er nog geen koopzondag) voor me… Lees verder

Ik had weer eens iets gekocht. Geen badpak dit keer, maar een leuke salopet… Lees verder

Een van onze vele vakantietradities is dat de meisjes eens per vakantie naar de plaatselijke speelgoedwinkel mogen om daar iets uit te kiezen. Lees verder

Ik was echt zo’n nerd. Neus in de boeken. Ik legde het pas opzij als er een bord eten voor mijn neus stond, maar het liefst at en las ik tegelijk, zo’n type. Lees verder

Het enige, ieniemienie piccolissomo nadeeltje aan het hebben van een familievakantiehuis in Italië is dat je algauw elke vakantie naar dezelfde plek gaat en de herinneringen zich zo aan elkaar rijgen… Lees verder

Die van mij kan eigenlijk al niet meer stuk. Ik ben in Italië, met mijn meisjes bij mijn ouders, en ik zit ook nog eens in het zonnetje. Lees verder
Soms gebeuren er heel onverklaarbare dingen. Dat je al meer dan vijf jaar een online magazine hebt dat het lifetsylefilter voor vrouwen moet zijn en je erachter komt dat je nooit (ik herhaal nóóit, dus echt NOOIT) je favoriete adresjes uit je lievelingsstad hebt gedeeld. Lees verder

De eerste van dit jaar. Hoi. Happy New Year. Lees verder