Een ‘onderwijsramp’ wordt het al genoemd

Eerst hield ik het op slordigheid en ‘kan mij niet boeien’ dat de jongere generaties – uitzonderingen daargelaten! – zo miserabel, abominabel spellen. Lees verder

Eerst hield ik het op slordigheid en ‘kan mij niet boeien’ dat de jongere generaties – uitzonderingen daargelaten! – zo miserabel, abominabel spellen. Lees verder

Alsof het vannacht was, zo voelt het nog af en toe… Lees verder

En in de voortuin van het derde huis zit een mannetje bij nacht en ontij en weer of geen weer te roken. Lees verder

Ik houd van eten, veel en vaak, en zowel thuis als er buiten. Nu gaat dat meestal goed, maar soms ook niet. Soms verbaas ik me echt over eetgewoonten van anderen of die van mezelf… Lees verder

Soms, als ik mijn ogen dichtdoe, voel ik nog haar handje in mijn hand. ‘Lekker zonnetje, hè mamma?’ Lees verder

Dingen komen en dingen gaan. Ik ben vaak genoeg jarig geweest (oud genoeg, bedoel ik) om me dat te realiseren. Maar sommige dingen doen toch een beetje pijn… Lees verder
“Een op de zeven vrouwen krijgt borstkanker en bij ongeveer een derde is borstamputatie de gekozen behandeling….” Lees verder
Nederland laat Europese miljoenen voor voedselbanken al jaren onbenut… Lees verder

De Hollandsche Eenheidsprijzen Maatschappij Amsterdam, want zo heet je voluit, blijft bestaan. Lees verder

Maar mij hoor je er niet over. Doe je je mond open, dan bevind je je al snel op glad ijs. Haal het dus niet in je hoofd om er iets van te vinden… Lees verder
Toen ik zeven jaar was kreeg ik psoriasis, dat betekent makkelijk gezegd dat je celdeling van de huid nogal van de wap is… Lees verder

Soms heb ik zo’n dag die me ’s morgens om half negen al door de vingers glipt. Dan ren ik de hele dag een beetje hijgerig rond om het alsnog onder controle te krijgen, maar eigenlijk weet ik al vanaf het begin dat het een verloren zaak is… Lees verder