Mag ik je een heel mooi, gezond, inspirerend, liefdevol en gezellig nieuw jaar wensen. Twee-duizend-negentien alweer! Lees verder
Voor je het weet zit je vast op het politiebureau vanavond. Of je zoon, man, vader, broer, zus, vriend. En nou morgen niet zeggen dat je niet gewaarschuwd was, hè? Lees verder
Voor het zoveelste jaar die pakjes voor Jan Doedel klaargelegd. Weer terug in de kerstdoos. Hoeveel jaar gaat dat nog zo door? Lees verder
Ik heb dus helemaal geen kerst gevierd. Tenminste… niet zo uitgebreid als veel anderen dat doen. En daar heb ik twee heel goede redenen voor. Of misschien wel drie. Lees verder
Het is nu eenmaal het einde van het jaar. En iets niet doen omdat iedereen het al doet is ook een reden van niks. Dus… hoppa, wij doen het gewoon ook. Kan ons het schelen. Lees verder
Dit kan zomaar een extra leuke tweede kerstdag worden, want er staat iets verwennerigs op je te wachten. Gewoon even meedoen dus, dan maak je kans. Lees verder
We hebben er hoge verwachtingen van. Jaar in jaar uit. Je zou er ook eens anders naar kunnen kijken. Was ik zelf laatst mee begonnen, best fijn eigenlijk. Lees verder
Moet je het vooral niet zo doen, zoals ik. Ik waarschuw maar vast. Misschien wel handig om dit eerst even te lezen, voordat je morgen de keuken in duikt. Lees verder
En het heeft iets met Parijs te maken. Wat een ellende is het daar toch. Waarom moet er nou weer zoveel kapotgemaakt worden, wat schiet je daar nou mee op? Lees verder

Is een heel goed plan. Ik weet sowieso elf redenen waarom je beter ’s middags dan ’s avonds kunt eten met kerst. Lees verder
Merkwaardig verschijnsel, waarvan ik me afvraag of het nog bestaat. Bij ons thuis zat het vroeger zo. Lees verder
Eén keer achter het net gevist en dat gaat me nooit meer gebeuren, want een kerst zonder deze heerlijke stol is geen kerst. Lees verder
Heb ik ineens weer een aanval van nostalgie. Komt natuurlijk door die donkere decembermaand en al die (kerst)herinneringen die weer tevoorschijn springen. Lees verder
Ik ben ontzettend goed opgevoed. En dat begon al heel jong, want mijn ouders pakten het serieus aan. Juist daardoor ging het dus een keer bijna mis. Lees verder

Die appelbeignets van m’n moeder. Alleen al voor die verrukkelijke smaak en de nostalgie. Maar dan moet ik ze wel allemaal zelf opeten.
En oh ja…ook iets over een man. Eén dingetje maar. Zulke spraakwatervallen zijn het ook weer niet
Denk ik. Maar misschien weet iemand zich nog een ergere van me te herinneren. In elk geval schaam ik me hier al tientallen jaren voor.
Mij niet gezien. Niet meer dan. Als ik het woord fonduen hoor, heb ik al gegeten en gedronken.



