Over die koffietjes die nooit gedronken worden

‘Laten we snel een koffietje doen!’ Lees verder

‘Laten we snel een koffietje doen!’ Lees verder

In de Hema, op zoek naar de kaarsjes voor op de taart voor de zoon die 21 zou worden, liep ik regelrecht in de fuik die babykleertjes heet… Lees verder

Want met kerst moet je namelijk iets doen. Als ik zeg dat wij niets doen en kliekjes eten, zie ik mensen vaak schrikken… Lees verder

En dan is vier november ineens een dag die ik het liefst zo snel mogelijk wil vergeten… Lees verder

Kinderlijk blij kan ik worden van een cadeautje. Niets menselijks is me hierin vreemd… Lees verder

Nu! Ik wil nu naar Florence. Allemaal de schuld van Russell Norman met z’n nieuwe boek… Lees verder

Tien jaar geleden besloot mijn lief dat hij genoeg had gedronken… Lees verder

Adriano Celantano? Daar dacht ik als eerste aan, maar nee hoor: een nieuw kookboek. Of had je dat al geraden omdat ik het de laatste tijd steeds over eten heb… Lees verder

De kaartjes hebben we al zo lang geleden geboekt dat ik bijna, bíjna vergeten ben dat ik 190€ voor een kaartje op de tweede ring heb moeten neertellen… Lees verder

Het huis wordt geschilderd. In de bijna veertien jaar dat we er wonen is er geen kwast meer over de muur gegaan… Lees verder

… als ik het de komende tijd alleen maar over eten heb? Dat komt allemaal door de allerprachtigste kookboeken die de een na de ander verschijnen… Lees verder

De pepernoten liggen in de supermarkt, de avonden worden lang (althans, ze lijken langer want het is vroeger donker) en alles smeekt om knusse avondjes op de bank voor de haard… Lees verder