Wieke was in een pestbui
Maar toen belde die ene vriendin. Die vriendin die alles altijd weer goedmaakt. Wel helemaal door deze herinnering. Lees verder
Wieke was in een pestbuiMaar toen belde die ene vriendin. Die vriendin die alles altijd weer goedmaakt. Wel helemaal door deze herinnering. Lees verder

En daar had hij eigenlijk wel een goede reden voor. Maar Wieke hield er een mooie herinnering aan over.
Lees verder

‘Verbijsterd kijk ik naar Theresa May in de leeuwenkuil. Ze probeert boven het ordinaire gekrijs uit te komen, maar niemand luistert. Iedereen is tegen, linksom of rechtsom en dat zal de wereld weten…’ Lees verder

Haar geld, tas, en het tijgertje van haar kleindochter worden gejat. Maar dan staat Anniko van Santen opeens naast haar als een reddende engel in nood. Lees verder

Wat een consternatie mensen! Ik heb het over de Postcodekanjer, die gevallen is in Glimmen, het dorp waar wij van 1980 tot 1992 woonden. Lees verder
Wieke’s ouders hadden totaal tegenstrijdige opvattingen over de door haar uit te voeren goede voornemens. En daarom worden dit Wieke’s goede voornemens van dit jaar… Lees verder
Zeven jaar woonde ik daar en nog altijd denk ik: wat waren zij fantastische mantelzorgers. Zij inspireerden me tot het schrijven van dit verhaal. Ik vond het in mijn boekenkast en dacht: ik deel het vandaag met jullie.
Lees verder
Ik vind het meer lijken op iets dat al eerder door iemand anders is gegeten en dat geherkauwde spul hebben ze uit krenterigheid nu in die pannetjes geflikkerd. Lees verder
Om kwart over elf moest ik beginnen met mijn verhaal maar we kregen de beamer niet aan de praat. Toen stopte ik het stickje in de beamer in plaats van de laptop. Kwam er een knal uit het apparaat waarop de microfoon was aangesloten. En liep ik bijna een heupfractuur op… Lees verder
Want hoe verban ik anders al die kerels en hun gedoe uit mijn gedachten? Lees verder