De liefste brief van Dinand Woesthoff

Je gaat sowieso huilen… Lees verder

Je gaat sowieso huilen… Lees verder

Is voor eeuwig… Lees verder

Tegenwoordig kan ik mijn social media niet meer openen of ik krijg weer de nieuwste variant onder m’n neus geduwd: de tompouce-gekte is volledig aan… Lees verder

Niet alleen eten deze keer, al blijft dat toch altijd de hoofdmoot bij mij. Binnenkort ga ik trouwens een dagje voor konijnenvoer… Lees verder

Als haar beste vriendin gaat scheiden wil Marly haar heel graag helpen, tot er een vraag komt waar ze geen antwoord op wil geven… Lees verder

Ja, heb je meteen een leuke intertekstuele verwijzing te pakken want 8½ (zeg: otto e mezza) is een film van Fellini… Lees verder

Maar sommige vrouwen… Lees verder

Na een lange vechtscheiding lijkt er eindelijk sprake van een wapenstilstand tussen Hanneke en haar ex. Tot hij toch weer over haar grenzen heen gaat… Lees verder

‘Ik heb daar iets op gevonden en daar ben ik een ander mens van geworden…’ Lees verder

In de zomer kijken we in Frankrijk zelden tv. We spelen ’s avonds een potje backgammon of we scrabbelen op het terras… Lees verder