Als puber wilde ik dolgraag werken op een redactie als ik later groot zou zijn. Na mijn eindexamen schreef ik me daarom in voor de School voor Journalistiek, maar koos ik uiteindelijk toch voor een totaal andere studie. Daarna liet het leven mij een heel ander pad bewandelen dan ik als puber voor ogen had en mijn droom belandde in de ijskast. Ik was met hele andere dingen bezig toen ik zeven jaar geleden op de site van Franska.nl opeens De Vacature zag staan. Franska zocht een redacteur en ik, niet gehinderd door enige kennis van zaken over het werken voor een online magazine, trok mijn allerstoutste schoenen aan en stuurde een mail. Een ‘Nee’ had ik al en ‘Ja’ kon ik krijgen, nietwaar?
Op een bloedhete middag in augustus kwam ik op gesprek en toen wist ik het zeker: dit wil ik. Tot mijn stomme verbazing en enorme vreugde mocht ik op de redactie starten en leerde ik van Franska en later van May de fijne kneepjes van het schrijven. En gaandeweg ging dat steeds beter. Ik schreef over van alles en nog wat. Over mijn pubers, mijn meneer, de mantelzorgvan mijn moeder en over mijn allerliefste Takkie tot dingen waar ik me over verwonderde, over opwond of gewoon omdat het zo leuk was.
Het bleef niet bij schrijven alleen. Ik mocht ook fantastische persreizen maken om jou te tippen over de mooiste plekken dichtbij of juist heel ver weg. Ik ging proeven bij nieuwe restaurants, sliep in hippe hotels en maakte bijzondere premières mee. Ik schaatste met Olympisch kampioen Yvonne van Gennip op de Jaap Eden Baan, vloog naar Parijs om een chic Frans topmodel te interviewen en kreeg van een heuse barones een privérondleiding door Kasteel de Haar. Talloze toffe dingen waar ik jou, de lezeres van Franska.nl over mocht vertellen. Alsof ik met een goede vriendin lekker zat te kletsen over alles wat me bezighield.
In mijn leven is er de afgelopen zeven jaar veel veranderd. Mijn lieve moeder is er niet meer en mijn grote kleine hondenvriend is nog niet zo lang geleden naar de eeuwige jachtvelden vertrokken. Mijn pubers van toen zijn inmiddels twee hele leuke volwassen mensen die niet meer thuis wonen en mijn meneer en ik hebben een heel ander ritme gekregen. Tijd voor nieuwe avonturen en dus stopt het schrijven voor Franska.nl nu voor mij.
Daarom vandaag een hele dikke dankjewel aan jou, omdat je mijn stukkies al die jaren wilde lezen. En geloof mij maar, het was een enorm plezier om op de redactie van het gezelligste online magazine van Nederland de leukste content voor jou te mogen maken. De zon blijft hier schijnen, dat beloof ik. En hoe kan ik beter eindigen dan met een gezellig melodietje uit mijn lievelingsfilm The Sound of Music, So long, farewell, auf Wiedersehen, goodbye…
Heel veel liefs van mij voor jou. xx
