songfestivalfeest
songfestivalfeest

Ik ‘moet’ helemaal niks!

 

Ik pleit er voor om elkaar niet meer te vertellen wat we áfkeuren van elkaar, maar juist te gaan vertellen waar we trots op zijn.

 

Man, man, wat moest ik weer veel dit weekend. Vooral van vrouwen. Ik moest van mezelf van alles met schoonmaakdoekjes en ik moest van een lezer in kindhouding op een matje, omdat ze vond dat ‘de tafel met me was aangeveegd’. Het was weer om te gieren, dit weekend.

 

Maar ik las ook dat ik minder moest douchen en dat ik me moest schamen als ik het vliegtuig zou nemen. Huh? Maar ik moest vorige week nog heel ver weg om iets voor te stellen?! Verwarrend!
Ook las ik dat ik moest stoppen met okselontharing. Maar daar twijfel ik nog over. Al lijkt het me voor mensen die altijd precies doen wat anderen zeggen ook wel weer fijn dat ze straks misschien weer zonder jeuk in het kruis over straat kunnen. Want ja… van sommige dingen voel je gewoon zelf ook wel dat het schuurt.

 

O, en ik las ook nog dat ik me volgens Susan Smit moet schamen als ik nog een kindje wil. Zou ze dat echt zo gezegd hebben? En niet omdat ik daar nu al te oud voor ben – of omdat ik er met een vrouw nog een zou willen – maar omdat ik er dan drie heb. En dat is er eentje te veel voor het milieu!

 

Terwijl ikzelf juist al die extra huizen – die moeten worden gebouwd, omdat we met één gezin na de scheidingen wel drie of vier huizen nodig hebben – veel milieubelastender vind.

 

Ook las ik dat we het, volgens Janny, als vrouwen meer voor elkaar moeten opnemen. Maar daar was ik het dan weer roerend mee eens. Dat ‘moeten’ we echt! We zijn het al roerend oneens met mannen, dus laten we onderling dan een beetje loyaal blijven, ja!

 

En onmiddellijk daarna las ik een artikel waaruit dat ook zeker bleek als het om rijgedrag gaat.  Hilarish! Er zat zelfs een man bij die… nou ja, kijk zelf maar.

 

Bashen over iets wat je zelf niet kunt. Het wordt tijd dat we dát gaan verbieden, vind ik!

 

‘Ik rijd sowieso zelf niet, maar als mijn partner autorijdt en ze “ken” het niet, dan trek ik gelijk de autosleutels eruit en gaat ze in de kofferbak’, roept een man. En dat geeft precies weer hoe we tegenwoordig met elkaar omgaan. ‘Sommigen krijgen een rijbewijs van Sinterklaas, maar als je ziet hoe mensen rijden meneer, dat is asociaal’, roept hij ook nog. En ik lig weliswaar in een deuk, maar vind het eigenlijk niet kunnen.

 

Maar ik zeg niets. Ik heb namelijk zelf al een man. En die rijdt ook te hard en houdt ook te weinig afstand. Ik hang dus ook vaak in de deur, maar zou daar eigenlijk mee moeten stoppen.

 

Ik pleit er dus voor om elkaar niet meer te vertellen wat we áfkeuren van elkaar, maar juist te gaan vertellen waar we trots op zijn. Wat gewoon ‘moet’ mogen, omdat er niks mis mee is!
Zoals deze jongeman doet over zijn flaporen. Veertien jaar, hè! Daar kunnen we nog héél veel van leren.

 

Even naar kijken dus!

 

En dus ook naar het filmpje over autorijden. 

 

 

 

 

Want een dag niet gelachen, is een dag niet geleefd. Toch?

 

Maar je ‘moet’ niks, natuurlijk. Fijne dag vandaag!