Er zijn van die dingen die je van jongs af aan mee krijgt: de geur van je moeder’s parfum, het idee dat je onder de douche moet zingen voor het beste resultaat, en natuurlijk de overtuiging van sommigen dat je niet écht schoon kunt worden zonder washandje. Ja, je leest het goed. Het washandje wordt door een selecte groep mensen beschouwd als het heilige ritueel van hygiëne.

Nu begrijp ik het wel: dat handige lapje stof dat je vastpakt, een beetje zeep erop, en hup, je scrubt jezelf schoon alsof je een geheime formule hebt ontdekt die anderen compleet ontgaat. Maar, en hier komt mijn rebellie: waarom zou je? Ik heb het geprobeerd, echt waar. Maar je zou denken dat je je leven niet meer onder controle hebt zonder dat lapje. Het lijkt wel een soort magisch ritueel waarbij je je eigen lichaam niet goed genoeg wast zonder dat washandje.

Voor veel mensen is dat doekje de garantie dat ze écht schoon zijn. Ze zeggen dan met overtuiging: “Je haalt toch niet alles weg zonder washandje?!” En eerlijk, ik snap die drang om het perfect te doen. Het washandje voelt als de sleutel tot een schoon, fris lichaam. Maar als ik heel eerlijk ben, heb ik het gevoel dat ik net zo schoon ben zonder. Ja, ik gebruik gewoon mijn handen. Geen doekje, geen gedoe, en toch kom ik met een fijn gevoel uit de douche.

Wat als ik je vertel dat mijn handen meer controle bieden dan dat washandje? Geen gevecht met dat lapje, geen gedoe met het schoonhouden ervan. Gewoon jezelf en je handen. En ik voel me er prima bij. Zeker, de washand is praktisch, maar is het echt essentieel?

Dus voor iedereen die denkt dat je zonder washandje niet goed bezig bent: wees gerust. Je bent net zo schoon. Gewoon lekker doorgaan, met of zonder washandje, zolang je maar dat frisse gevoel hebt!

Beeld: gpointstudio