Het accordeon van mijn moeder.
Al dertig jaar verhuist het accordeon van mijn moeder met me mee. En dan doorgaan met: In een versleten koffer, en ik kan er geen afstand van doen, omdat het zo’n mooi brokje verleden is. Lees verder
Enkele reis Siberie voor die vrouw, vindt Wieke
Soms moet het hè? Mensen te eten vragen die je eigenlijk vervelend vindt. Het gaat hier om een echtpaar, waarvan de ene helft een lieverd is en de andere helft een gebakje. Met poepvulling. Lees verder
Wieke wil een come-back van de brief
Gooi nooit je dierbare brieven weg Lees verder
Wieke haat kletsen om de klets
Een Volkskrant Magazine vol over kletsen om de klets ligt voor mij. In het Engels: small talk. Oftewel: hoe ouwehoer je over niks? Lees verder
Wieke gaat naar de super met een rups
Ik ga een dagje op mijn jongste kleinzoon (3) passen. Hij stuiterbalt al bij de deur als hij voor mij opendoet: hoera, het omacircus begint! Lees verder
Wieke wordt in de gaten gehouden
In mijn werkkamer heeft man een thermostaat opgehangen die weet wanneer ik binnenkom en wanneer ik vertrek. Hoe? Weet ik veel? Het overgrote deel van al dat digitale spul zal voor mij een mysterie blijven. Lees verder
1990: het kerstspel, opgevoerd door kinderen, was destijds in de houten kapel in ons Groningse dorpje altijd een hoogtepunt. Wij, de ouders, regelden de gang van zaken. Lees verder
