‘Ik weet ook niet wat ik me er precies bij had voorgesteld, oma worden. Maar nu ik een paar kleinkinderen heb, vind ik er eerlijk gezegd niet heel veel aan.
We wonen ook niet dicht bij elkaar, dus we zien elkaar eens per maand, denk ik. Dat is best gezellig, natuurlijk. Maar meer dan een paar woorden komt er niet uit, meestal. Mijn kleinzonen gaan meestal buiten voetballen en de meiden zeuren een beetje binnen. Ze zijn niet heel lief naar mij toe, ook. Het is niet echt wat ik dacht dat het zou zijn. Eigenlijk ben ik meer aan het werk als ze op bezoek zijn, omdat ik dan boterhammen moet smeren, op moet ruimen, moet koken en kijken wat ze uitvreten in mijn huis. Het is gewoon druk en dat is niet altijd zo leuk als het lijkt. Het is ook gewoon hard werken, hoor, oma zijn. Ze zijn best actief, allemaal. Dat ben ik niet meer gewend. Na een paar uur op visite te zijn geweest ben ik meestal wel opgelucht als ze allemaal weer naar hun eigen huis gaan.
Kijk, het is bijzonder om te zien hoe die genen worden doorgegeven, dat zeker. Maar het is niet zo dat ik nou kan zeggen dat het heel uniek is. Ik vond moeder zijn denk ik leuker, omdat je dan dat diepe contact zo met elkaar hebt. Ze zeggen nog net tegen me, ‘hoi oma’. Maar ze vragen nooit wat aan mij en we hebben het meestal maar kort over wat dingen op school of op voetbal. En dan gaan ze zelf spelen, zorg ik voor wat lekkers en dat is het dan. Het is gewoon niet zo dat we erg met elkaar praten en lol hebben. Misschien komt dat nog als ze wat ouder zijn? De oudste is nu elf jaar. Ik voel ook niet de behoefte om ze vaker op te zoeken of om een vaste dag op te passen. Daarvoor doe ik liever mijn eigen dingen, zoals naar de golfclub met mijn vriendinnen. Sorry, maar daar haal ik meer lol uit dan dat ik thuis zit op te letten op al die ruzies en boze blikken.
De kinderen van nu zijn druk en snel verveeld, vind ik. Dat is wel anders dan vergeleken met hoe het vroeger was. Het zijn stuk voor stuk schatten, hoor, natuurlijk hou ik van ze. Maar ik vind ze eens per maand zien, prima. We knutselen wat, we eten wat en meestal verdeel ik een beetje mijn tijd over mijn vijf kleinkinderen. En na zo’n dag moet ik er echt weer even van bijkomen.’
