‘Terwijl ik heel goed wist dat ze “niet goed” is.’

 

‘Onze bovenbuurvrouw is niet goed. Waarmee ik bedoel dat ze mensen het ene moment plat scheldt om even later weer te doen alsof er niets aan de hand is. Toen we nog aan het verbouwen waren kreeg ik meteen al de volle laag. Ik liet mijn hond loslopen en dat kwam me op een ‘houd die kuthond bij je’ te staan. Om nou meteen ruzie met de buurvrouw te hebben leek ons ook zowat, dus toen zij weer deed alsof haar neus bloedde, deden wij dat ook maar. Maar kort nadat we verhuisd waren liep ik haar een keer tegen het lijf. Ik zei ‘goedemorgen’, zij zei niets. ‘Dan niet!’, zei ik. Toen ik wilde doorlopen siste ze ‘vuil kreng!’ tegen me. Met daar achteraan ‘met die klote kerel van je’.

 

We hoorden haar regelmatig scharrelen boven ons hoofd. Het was het soort geluid dat je makkelijk kunt hebben van iemand waar je geen hekel aan hebt. Maar dit was anders. Haar gescheld was onder mijn huid gaan zitten waardoor haar gescharrel steeds grotere proporties aannam in mijn hoofd. We waarschuwden haar dat ze zich gedeisd moest houden met haar gestamp. Ze lachte ons uit, want ze is nu eenmaal niet goed, onze bovenbuurvrouw. Kort daarop besloten we werk van haar te maken bij de vereniging van eigenaren van ons gebouw. Die had al vaker klachten over mevrouw gehad. Daarom raadde de voorzitter ons aan telkens officieel melding te maken van overlast zodat er een onderzoek kon worden ingesteld naar de vloer. En als die niet volgens de officiële regels zwevend was gelegd konden er maatregelen worden genomen.  

 

Na een klein jaar stond ze opeens huilend voor de deur. De VVE had haar gesommeerd om de vloer te vervangen maar dat kon ze niet betalen, zei ze. Als ze nou voortaan op haar sokken door haar huis zou lopen, zouden we het dan niet toch nog kunnen oplossen? Ik zei dat ik haar niet kon helpen en deed de deur dicht. Na twee maanden hoorde ik hoe boven de vloer eruit werd gesloopt. Of dat als een overwinning voelde? Allesbehalve. Ik voelde me heel klein dat ik me zo had laten meeslepen door een vrouw die eigenlijk heel erg sneu en eenzaam is. Ik had er echt beter aan gedaan om haar gescheld niet persoonlijk op te vatten en erboven te staan.’

 

 

Jokes naamis vanwege privacy gefingeerd. Haar echte naam is bekend bij de redactie.

Moet jou ook iets van het hart en wil je dat (anoniem) met ons delen? Stuur dan een mail naar info@franska.nl onder vermelding van ‘Dit moet ik even kwijt’.