Mijn ex heeft geen tijd meer voor onze dochter

 

Katja is drie jaar geleden gescheiden. Haar dochter Olivia gaat om de week voor een weekend naar haar vader en zijn nieuwe vriendin. Maar daar heeft het meisje het helemaal niet naar haar zin. En niet zonder reden.

 

‘Drie jaar gelden gingen mijn man en ik uit elkaar. Na zijn zoveelste affaire heb ik mijn trots bij elkaar geraapt en een scheiding aangevraagd. Samen met mijn dochter ben ik verhuisd naar een andere stad en zijn we samen opnieuw begonnen.

 

Zo goed en zo kwaad als dat kan, hebben we ons aangepast aan ons nieuwe leven. Olivia gaat naar een leuke school waar ze gezellige nieuwe vriendinnen heeft gevonden. Ze is lid geworden van een andere hockeyclub waar ze met veel plezier traint en op zaterdag haar wedstrijden speelt.

 

De weekenden dat ze bij mij is, ga ik altijd mee om te kijken. Ze is pas veertien en vindt het fijn als ik erbij ben. Samen met de andere vaders en moeders staan we mee te juichen en zijn we erg betrokken. We rijden met elkaar naar de uitwedstrijden en draaien onze bardiensten als de meiden thuis spelen.

 

Jammergenoeg kan Olivia niet met alle wedstrijden meedoen. Haar vader woont op een halfuurtje rijden bij ons vandaan en om de week logeert ze van vrijdagmiddag tot zondagavond bij hem. Én zijn nieuwe gezin.

 

Mijn ex liet er na de scheiding geen gras over groeien en had binnen de kortste keren een nieuwe relatie. Een vrouw met twee zoons van ongeveer dezelfde leeftijd als Olivia. De nieuwe vriendin van mijn ex is er zo een die haar eigen zoons overduidelijk voortrekt. Ze vindt de bezoekjes van mijn dochter eigenlijk maar lastig.

 

Haar kinderen voetballen allebei en hebben hun wedstrijden ook op zaterdag. Daarom verwacht ze dat mijn ex met een van haar zoons naar het voetballen gaat en dat Olivia dan maar meerijdt. Dat mijn dochter dan niet met haar team mee kan hockeyen en dat heel jammer vindt, gaat volledig aan haar voorbij.

 

Olivia heeft al heel vaak aan haar vader gevraagd of er niet iemand anders met deze jongens mee kan. Dat zij maar eens in de twee weken tijd met haar vader heeft, die ze al zo mist. Maar hij is niet tegen zijn nieuwe vriendin opgewassen en laat de situatie zoals die is.

 

Olivia raakt daardoor tegen de tijd dat het logeerweekend bij haar vader dichterbij komt steeds meer in zichzelf gekeerd. Ze klaagt dan vaak over hoofdpijn en dat ze misschien wel ziek wordt. Ik begrijp heel goed dat ze er tegenop ziet om twee dagen als vijfde wiel aan de wagen in een nieuw gezin mee te moeten draaien.  

 

Meerdere keren heb ik geprobeerd om dit met haar vader te bespreken. Iedere keer zegt hij dat hij er wat aan gaat doen. Dat hij in ‘zijn’ weekend ook meer tijd voor zijn dochter vrij gaat maken. Maar iedere keer draait het toch weer uit op een teleurstelling voor Olivia.

 

Dat hij zijn interesse in mij is verloren heb ik inmiddels wel geaccepteerd, maar dat hij inmiddels niet meer echt naar onze dochter omkijkt vind ik echt verschrikkelijk. Ik blijf de positieve dingen van haar vader benadrukken, Maar hoe lang ik dat nog op kan brengen weet ik niet.’

 

 

Door: Katja