Steenwoestijnen, daar begrijp ik dus niets van

 

Door haar dagelijkse joggingrondje kan Lisette voorspellen welke eigenaren er bij bepaalde tuinen horen. Bij bijna alle tuinen dan, want bij grijze ‘graftuinen’ slaat ze volledig  dicht.

 

 

Deze blog heet ‘Lisette weet ‘t’ maar ik kan je verzekeren dat ik me regelmatig het hoofd breek over een kwestie. Zoals de vraag waarom sommige mensen hun tuin laten betegelen. Ik bedoel: dan hèb je een tuin, waarom wil je die dan veranderen in een steenwoestijn? ‘Onderhoudsvrij’ zal het antwoord wel zijn, maar is dat dan het doel van het leven, zo weinig mogelijk onderhoud? Oké, ik heb makkelijk praten, ik heb een man die plezier heeft in tuinwerk. Maar toch.

 

Op mijn dagelijkse joggingrondje kom ik door een lange straat waarin de huizen grote voortuinen hebben. Het is elke dag leuk om te zien wat er in die tuinen allemaal gebeurt, wat er bloeit, wat er uitgebloeid is, wat er verandert. Je kunt je voorstellen wat voor soort mensen er woont in elk huis, aan de hand van de bijbehorende tuin. De ene tuin is romantisch, de ander stoer, de volgende een rommeltje, die ernaast keurig en fleurig. In een tuin lopen drie beeldschone kippen rond. In een andere bloeien de sneeuwklokjes elk jaar in hartvorm – ik kan me er nu alweer op verheugen. Zeg mij hoe uw tuin eruitziet en ik zeg u wie u bent.

 

‘Het resultaat is afgrijselijk: het lijkt wel een oversized graf.’

 

Nu was een van de huizen onlangs verbouwd en als laatste werd de voortuin aangepakt. Het resultaat is afgrijselijk: het lijkt wel een oversized graf. De hele oppervlakte is bedekt met egaal zwart grind en er staan een paar grote witte lege potten. Al rennend fantaseerde ik dat ik een briefje in de bus zou doen. ‘Beste mensen, waarom hebben jullie van je voortuin een graf gemaakt? Waarom moest het gras dood en de wormen ook? Waarom mag de regen niet in de aarde vallen? Waarom mogen er geen vogels en egels onder de struiken scharrelen? Wat is er in jullie afgesloten dat je dit stukje van Moeder Aarde ook hebt afgesloten en vacuüm verpakt?’

 

Dat doe ik niet natuurlijk. Het zou toch niet helpen. En trouwens, ieder z’n meug. Maar begrijpen, nee.

 

 

Lisette Thooft noemt zichzelf ‘lijf- en schrijfcoach’. Ze schrijft al jaren voor vrouwenbladen en spirituele tijdschriften en is auteur van 17 boeken over persoonlijke ontwikkeling. Daarnaast is ze singer-songwriter, in opleiding tot rebalancer, moeder en grootmoeder.
www.lisettethooft.nl