Tijden van melk, puur en wit zijn al lang voorbij. Ook in paaseiland is “normaal” echt niet meer goed genoeg. Alles moet extra. Extra groot. Extra dik gevuld. Extra uitgesproken. Of gewoon… extra raar.
LOETJE BIEFSTUK BALI
Oke, daar gaan we. Serieus? Een maaltijd in ei-vorm? Dit klinkt toch echt als een 1 aprilgrap, maar nee hoor: dit is serieus. Allemaal geïnspireerd op de bekende Bali-biefstuk van Loetje.
Wij proefde, zodat jullie dat niet hoeven te doen. Biefstuksmaak als chocolade-ei, gevuld en pittig. Ik geef het eerlijk toe: ik durfde bijna niet. Maar we proefden, zo professioneel als we zijn en werden verrast. De smaak is zacht boterig, met een subtiele kruidige kick in de nasmaak. Geen gimmick, maar toch echt verrassend in balans. Ik ben blij dat ik overstag ben gegaan.
PIZZA HAWAÏ
Ja, ik weet het. Hier rust een vloek op. Het internet is er nog steeds niet uit. Maar ik zeg het gewoon: ik vind het heerlijk. Schaamteloos maar wel eerlijk.
De combinatie van hartig en zoet, met die heerlijke herkenbare ananastonen, het werkt. Het is heerlijk speels, licht tropisch en minder heftig dan je zou denken. Een knipoog naar een klassieker die je echt niet vind in Italië, maar you love it (me) of hate it (de meesten van Nederland)
WORCESTERSAUS
Koekoek. Nog z’n eentje. Een English classic in paaseivorm. Worcestersaus.
Dit zou niet mijn eerste keus zijn. De smaak is uitgesproken, zilt en kruidig. Interessant? Zeker. Een allemansvriend? Absoluut niet. Maar juist dat maakt ’m spannend voor wie iets anders wil dan veilig zoet.
MADAME JEANETTE (WIT)
Deze krijgt van ons een 7.
Eerst denk je: huh, dit is toch geen Madame Jeanette? Maar wacht. Na een paar seconden volgt die kenmerkende pittige nasmaak. Heerlijk subtiel opgebouwd, waardoor het witte chocolade-ei niet wordt overheerst. Spannend eitje, zonder onplezierig te worden.
KARNEMELK JUS D’ORANGE
Precies wat de naam belooft. Friszuur, licht romig en met die typische weiige toon van karnemelk. Het is bijna ontbijterig. Onverwacht verfrissend tussen alle zware smaken door.
DROP (WIT)
Witte chocolade met een dropvulling. Dit leek mij persoonlijk de allerlekkerste. Helaas hebben we deze nog niet geproefd. En ja, dat voelt nog als een gemiste kans.
Maar witte chocolade met een zachte dropkern? Dat klinkt als een delicatesse voor de echte liefhebber.
COLAFLESJES
Serieus? Hoe bedenken ze dit! Geweldig toch. Melkchocolade met een cola-vulling. Alsof je een zak colaflesjes openmaakt, maar dan met een romige chocoladelaag eromheen. Geniaal
Conclusie
Oke, we zijn (waren eigelijk al) officieel beland in het tijdperk van het experimentele paasei. Niet elke smaak zal je nieuwe favoriet worden, maar één ding is zeker: saai wordt het echt nooit meer.
En eerlijk: soms moet je gewoon durven proeven. Toch? Nou ja, kijk maar….
Bron: Jamin
