Onze founder Franska is iemand die je eigenlijk iedere dag even zou willen zien, omdat ze altijd wel weer een tip uit haar mouw schudt waar je wat aan hebt. Daarom bedachten we het volgende: elke vrijdag fluistert ze ons een van de kleine dingen toe die je dag net even iets leuker en makkelijker maken.

Franska:

Margreet Botter ken je vast nog wel van haar mooie columns hier op franska.nl of van wat ze allemaal voor Libelle schreef en organiseerde.

Intussen is Margreet naast oud collega ook vriendin. Iemand die ik bewonder om haar mooie inzichten en iemand die ik eigenlijk ook een held vind. Ze durft zoveel meer dan ik. Enge dingen, die ik voor geen goud zou doen. 

In je eentje 1200 kilometer door Japan wandelen bijvoorbeeld. Of in je eentje de hele tocht naar Santiago de Compostela doen. Ik zou achter elke boom een engerd verwachten.

Als ik haar vakantiebestemmingen hoor denk ik weleens: Joh! Waarom nou niet gewoon een keer Toscane of Bretagne? 

Maar niks hoor. Vrijwel altijd is het iets a la Tralalakistan. En voor Libelle ging ze met Plan Nederland naar Pakistan waarin ze op een paar honderd meter van Osama Bin Ladens schuilplek logeerde. Kwam ze weliswaar pas achter toen hij daar een paar jaar later werd opgepakt, maar toch…  Dat ze toen al wist dat ze zwanger was had ze mij voor de zekerheid vooraf maar even niet verteld, bang dat ik haar zou tegenhouden. Vorig jaar was ze voor haar werk in Oekraïne, ik schrok toen ik het hoorde. 

En wat ze nu weer gaat doen. Ik sta bij voorbaat alvast doodsangsten uit. Maar tegelijkertijd ben ik ook hartstikke trots op haar.

Uiteraard weer in haar eentje, loopt ze eind deze zomer een pelgrimstocht van 250 kilometer in Oekraïne om geld in te zamelen voor psychische hulp aan veteranen en hun naasten. Haar doel is om €10.000 op te halen. 

Margreet aan het woord:

‘Omdat ik vorig jaar in Oekraïne was en mensen ontmoette die me niet meer loslaten. Omdat machteloosheid een rotgevoel is. Omdat ik geloof dat je soms gewoon moet beginnen met het kleine beetje dat je wél kunt doen.

Ik weet dat sommige mensen denken dat ik gek ben. Misschien hebben ze een beetje gelijk. Maar soms voelt niets doen nog veel gekker. Daarom ga ik. Stap voor stap. Voor mensen die al veel te lang moeten leven met de mentale gevolgen van oorlog. En die niet bereid zijn op te geven. Ze verdienen een steun in de rug. Van ons allemaal. Ik hoop dat je me wilt helpen’.

Als je meer wilt weten en/of wilt doneren dan kan dat hier: https://zinzoeking.nl/over/

Ik wens je een fijn weekend

Groetjes van Franska

PS. 

Ook vanaf deze plek nog even: Heel veel succes Margreet en doe voorzichtig.