Mijn snurkprobleem: 70 decibel herrie
Ok, ik kom uit de kast. Ik snurk. En niet zo’n beetje ook. Mijn meneer heeft van ellende een paar op maat gemaakte oordoppen gekocht, maar ik snurk er met gemak doorheen met mijn 70 decibellen. Met het schaamrood op mijn kaken luisterde ik naar de geluidsopname die hij een tijdje geleden maakte toen ik weer eens in standje mausoleum zoals hij dat noemt naast hem lag te ronken. Dat ik toch zoveel herrie produceer is werkelijk niet te geloven. En ik heb het niet eens in de gaten!
De impact van snurken op mijn relatie
Mijn man helaas wel en heeft daardoor al talloze slapeloze nachten achter de rug. Van ellende droop ik dan maar af naar de logeerkamer, want ik had het tenslotte op mijn geweten. En als je niet slaapt ben je uiteindelijk in staat om iemand om te leggen, dus het werd wel noodzakelijk dat hij wat uren slaap in zou halen want het werd er in Huize Smit niet gezelliger op.
Alles geprobeerd tegen snurken
Ik trok alles uit de kast om het snurken te verminderen. Ik legde kussen achter mijn rug zodat ik op mijn zij zou blijven liggen. Kocht een hoog kussen, wat niet hielp. Kocht dan maar weer een laag kussen, dat (hoe verrassend) ook niet hielp. Probeerde een keelspray waar ik alleen maar heel hard van ging hoesten. Zingen om mijn keelspieren te trainen hielp ook al niet. Dan maar van ellende een maand geen alcohol drinken. Ik sliep als een roos, mijn man kon alleen maar dromen van zo’n nachtrust als de mijne.
De tip: slapen met tape op je mond
Wat te doen? Een vriendin van ons herkende mijn probleem en had een briljante oplossing, al zei ze het zelf. Zij deed iedere avond voor het slapengaan een stukje tape op haar mond. Geen grijze dikke duck tape natuurlijk, maar zo’n zachte smalle luchtdoorlatende hechtpleister die je gewoon bij de drogist koopt. Het idee erachter is simpel: door je mond dicht te houden, dwing je jezelf om door je neus te ademen. Wat zo zijn voordelen heeft. Minder snurken dus. Een betere zuurstofopname en een constantere ademhaling. Het voorkomt een droge mond of keel in de ochtend door al dat gesnurk. En misschien zelfs een diepere slaap omdat neusademhaling je lichaam ontspant.
Eerste ervaring: wennen aan het plakkertje
Natuurlijk kreeg ik de slappe lach toen ik dat plakkertje over mijn mond deed en moest het drie keer opnieuw doen, maar na een paar minuten had ik het al niet meer in de gaten want ik was al vertrokken.
Waarom mondtape niks voor mij is
Maar of ik nou echt lekker geslapen heb? Mwah. Ik droomde wel heel naar, alsof ik langzaam stikte. Door mijn gewoel werd ik een paar keer wakker van mezelf en lag ik verdwaasd om me heen te kijken waar ik was. In slaap vallen lukte niet meer vanwege het geronk op rechts. Mijn man bleek ook een snurker, maar dan heel zachtjes. En toen ik er eenmaal op lette kon ik me nergens anders meer op concentreren. Lekker dan! Koekje van eigen deeg noemen ze dat. Na nacht nummer twee barstte ik van de spierpijn, dus no way dat ik door met mijn mond dicht te slapen een betere zuurstofopname had. En na nacht nummer drie had ik blijkbaar zo liggen draaien dat het tape van mijn gezicht was gegaan. Dat vond ik de volgende ochtend in mijn haar terug.
Conclusie: verder zoeken naar een oplossing
Ik heb het, hand op mijn hart, uiteindelijk toch nog een week volgehouden. Conclusie? Niks voor mij, dat tapen. Het leverde me niks op en als ik halverwege tapeloos op mijn rug lag, maakte ik alsnog ouderwets veel herrie Mijn verlangde inmiddels wel naar dat grijze duckt tape op mijn mond… Ik zoek nog even verder naar de oplossing die wel werkt. Iemand nog een tip?
