Eindelijk iemand die nadenkt over kleding!

 

Dit shirt moet een soort verplichte werkkleding worden…

 

En dan heb ik het niet over het opdrijven van de prijzen ervan – zodat de makers ook goed betaald kunnen worden – opdat zij er zelf ook rijk van kunnen worden – en dan weer anderen kunnen onderbetalen om het werk voor ze te laten doen – nee, ik heb het over écht nadenken.

 

Eerst was er iemand die “zweetstofjes” ontwierp en daarna kwam er iemand die dat hip (oftewel “hot”) maakte. Vervolgens gingen we met zijn allen de aarde opwarmen door dat massaal te gaan produceren, en nu is er iemand die dus airco voor in je shirt heeft uitgevonden. Hoe handig!

 

We moeten er wel nog even voor betalen om het verder te laten ontwikkelen (crowdfunding), maar dan heb je straks ook wat. Je kunt je shirt ermee koelen, maar ook verwarmen! Dus nooit meer gedoe op kantoor met “open raam” versus “verwarming hoger”. Want dat is en blijft een drama.

 

De één heeft het altijd warm, terwijl de ander weer loopt te rillen. Zet dus een vrouw in de overgang naast iemand die stage loopt, en de puber- en overgangshormonen gaan elkaar heftig “te lijf”.

 

Alleen daarom al zou dat shirt dus een soort verplichte werkkleding moeten worden! Allemaal in uniform en lekker zelf je ideale werktemperatuur regelen.

 

Ook handig nu we allemaal steeds meer flexplekken krijgen en nooit meer weten waar en naast wie we zitten. Je kunt namelijk ook niet meer met goed fatsoen de verwarming alvast opendraaien, of de ramen juist opengooien, wanneer je als eerste op kantoor aankomt. Socialer is het tegenwoordig om eerst even af te wachten tot je weet wie je naast je gaat krijgen.

 

Het is alleen wel een beetje jammer dat we nu ook nog flexibele werktijden hebben. Soms zitten je collega’s dus al anderhalf uur uit hun neus te eten, voordat er eindelijk eens iemand verschijnt waarmee je afspraken kunt maken over het werkklimaat. En dat komt het klimaat misschien wel ten goede, maar de sfeer dus niet.

 

Er wordt op sommige plekken dan ook nauwelijks nog gewerkt, omdat men zit te puffen, te rillen, of te wachten. Ik zeg dus: doen die shirts!

 

Je regelt je eigen temperatuur, kunt beginnen wanneer je wilt, en als gevolg daarvan wordt er zó veel efficiënter gewerkt dat we misschien wel over kunnen op de vierdaagse werkweek. Zijn ze in Australië al mee begonnen! De woensdag is daar verplicht vrij, maar wel doorbetaald. Lijkt mij ideaal!

 

 

Wie eventuele klanten nog te woord gaat staan, in de tegelijkertijd gecreëerde 24-uurseconomie, dat doet er nu even niet toe. Die klanten schaffen dan ook maar zo’n aircoshirt aan. Een beetje klant hangt toch al zo’n anderhalf uur in de wacht, dus als dat dan een paar dagen wordt, is dat helemaal niet erg. Met een beetje mazzel heeft ook die klant trouwens op woensdag vrij, dus alle tijd.

 

Er is alleen nog één klein dingetje: dat shirt doet het nog maar anderhalf uur achter elkaar. En dan is de batterij leeg.

 

Maar daar vinden we dan wel weer een oplader voor uit, die we massaal gaan produceren, waardoor de aarde nog een graadje verder opwarmt en de regenbuien dan nóg heftiger zullen worden.

 

Zal je zien dat er dan weer mensen getroffen gaan worden door de bliksem, met al die elektriciteitsdraden in hun kleding, maar daar gaan we pas dán even naar kijken.

 

Pfff, wat een gedoe. ik heb het er alweer warm van. Even mijn bra-coolers uit de koelkast halen.

 

Ja, van die cool-elementen met een chemische gel voor in je BH. Misschien ook wel handig om moedermelk niet te laten bederven.

 

Hoewel je je soms kunt afvragen of we niet allang allemaal bedorven moedermelk hebben binnengekregen.

 

Door: Tineke

Tineke is schrijfster van de boeken “Toch?” en “Stof Genoeg” en ze blogt ook zo nu en dan. Ze woont op het platteland met één (leuke) man, twee (lieve) kinderen, drie (onbespeelde) muziekinstrumenten, vier (wisselende) mantelzorgprojecten, een (bijna) vijfde boek, haar zesde (luie) kat, en (dus) ongeveer zeven muizen.

Fotografie: Nikita Holst

Afbeelding van Tineke