Misschien wat saai maar we gaan al jarenlang in de zomer naar Italie. Met de auto. Door Frankrijk. En daar wilde ik het even over hebben. Want misschien kun jij me helpen.

Ik vertelde dit weekend aan een vriendin dat we in Frankrijk deze keer zo slecht hadden gegeten. Zij had precies dezelfde ervaring en dat nu al twee jaar. ‘Zouden ze denken te kunnen teren op hun reputatie’, vroeg ze zich af. 

Ik had het tot nu toe nog nooit meegemaakt. Vooral niet omdat ik erg m’n best doe om de lekkerste adresjes te vinden, die ruim van tevoren reserveer en daar een goeie plek bij zoek om te overnachten. Liefst natuurlijk restaurant en overnachting op hetzelfde adres en anders op loopafstand. Of op een paar kilometer rijden.

Nou, dat was dit jaar dus faliekant mislukt. Het enige dat erg oke was, waren de slaapplekken en dat terwijl Frankrijk juist vroeger bekend stond om z’n slechte bedden. Hebben ze misschien hun aandacht verlegd van keuken naar slaapkamer? Het leek er de afgelopen vakantie wel op. 

Het eerste miskleun-adres was in Viré in de Bourgogne. Le Relais de Montmartre van Frederic Carrion. Onthoud die naam. Nooit eten daar. Ongelofelijk slecht en dan ook nog veel en veel te duur. De kok kwam zelf met de menukaart aangelopen, zag eruit alsof ie zo uit bed gestapt was met z’n haar nog door de war en z’n koksjasje onderweg verkreukeld uit de wasmand gegrist. 

Geeft allemaal niets, als het eten maar lekker is. Nou… echt, he-le-maal niet. Zelfs de veilige keuze om kaas in plaats van een dessert te nemen bleek een miskleun. Wat ze daar verkeerd aan kunnen doen? Blijkbaar alles. Drie kleine driehoekjes. Een keiharde uitgedroogde époisses, harde Saint-Félicien, een kaas die normaal toch bijna over je bord wil lopen en nog iets ondefinieerbaars dat op blauwe (?) kaas moest lijken. Leek erop of alles ergens op een vergeten plek achterin een koelkast gevonden was. 

En dan die rekening. Kloink! Ik durf het bedrag niet eens te noemen.

In de champagnestreek hadden we een kok die altijd alleen een dagmenu maakt, omdat hij werkt met seizoensproducten en de verse dingen die hij op de markt vindt. Hij had dertien jaar in een drie- Michelin-sterren-restaurant in Valence gewerkt. Maakt prachtige bordjes die helaas nergens naar smaakten. De mensen om ons heen zag je ook beteuterd kijken. Waarop we bij vertrek nog wat adressen van goede restaurants hebben uitgewisseld met de (net als wij) teleurgestelde Belgen die naast ons zaten te eten. Helaas liggen hun adressen niet op onze route. 

Vandaar nu dus de hamvraag: weet jij misschien leuke adresjes, onderweg door Frankrijk richting Italie? Met gewoon lekker ouderwets (of nieuwerwets) Frans eten? Dan maak ik vast een routeplanning voor volgend jaar voor de heen- en terugweg.

Bij voorbaat heel veel dank! En een mooie zomerse week gewenst.

Liefs van Franska