Dit is de nieuwe campagne van SIRE
Er is een woord, een heel nieuw woord. Een woord waar ik keihard om moet lachen, terwijl het volgens de kenners helemaal over mij gaat. Wat mij betreft bereikt dit woord never nooit de Dikke van Dale, zo bespottelijk vind ik het. Zal ik het verklappen? Het is: Seniorisme. Een moeilijke term voor discriminatie op basis van leeftijd. SIRE (Stichting Ideële Reclame) lanceerde op vorige week de bewustwordingscampagne tegen negatieve vooroordelen over 50-plussers waardoor je je gediscrimineerd kunt voelen. Maar deze campagne gaat niet over mensen van 80, maar over (houd je vast) vijftigplussers.
Slechtere gezondheid en 7,5 jaar korter leven
Deze campagne draait om de centrale boodschap: “Je bent nooit te oud om te leven”. De stichting wil in dit filmpje laten zien dat ouder worden niet gelijkstaat aan ‘kwetsbaarheid of een passief leven.’ Want de vijftigplusser zou last hebben van de leeftijdsvooroordelen, hun gezondheid zou verslechteren en zelfs leiden tot gemiddeld 7,5 jaar korter leven.
Deze SIRE-campagne slaat de plank volledig mis
Eerlijk? Ik zat vol afgrijzen te kijken. Ten eerste vind ik het nogal morbide om iemand op een stoel in een lijkwagen te leggen met het requiem van Mozart op de achtergrond. Maar de onderliggende boodschap van deze campagne is dat het lijkt dat je je als 50-plusser als dood en begraven zou voelen omdat jongere mensen om je heen je zo zouden zien. Ik heb nog nooit zulke kolder gehoord. Die mensen die deze campagne bedacht hebben komen zeker net van school en zijn nog nat achter de oren, zo’n Gen-Z-er van hooguit 23 jaar. Nou, ik heb nieuws voor je. Die staan vaak al met een been in het graf als ik ze hoor praten.
‘Wij 50-plussers’ voelen ons niet aangesproken
Want zij vinden alles moeilijk, moeilijk, moeilijk. Ze moeten na een dagje werken wel even bijkomen en als je naar ze blaast beginnen ze al te huilen. (dat verzin ik niet zelf, dat vinden mijn vriendinnen en ik ook van onze eigen kinderen). Terwijl ‘wij 50-plussers’ tachtig dingen tegelijk doen. Drukke banen combineren met het opvoeden van pubers en mantelzorg, terwijl de hormonen door de menopauze door je lijf gieren. Als de gemiddelde levensverwachting steeds omhooggaat, zijn ‘wij 50-plussers’, pas net over de helft. We moeten nog wel effe eer we met pensioen mogen en als we niet uitkijken werken we door tot we 75 zijn. Da’s pas zielig.
Volgens de statistieken zouden 7 van de 10 vijftigplussers zich minder gewaardeerd voelen. Zich gepasseerd voelen om mee te doen in de samenleving. Meine Gute, wij zijn de samenleving. Wij zijn die leraren voor de klas, die zorgmedewerkers in de wijk, de mensen die de maatschappij draaiende houden. Hoe komt SIRE erbij dat wij ons oud en afgeschreven voelen? Laat ze eens een dagje meelopen met een vijftigplusser, dan piepen ze wel anders.
Nee, wij hebben er geen misschien geen zin meer in om nachten door te halen in de kroeg. We hoeven niet zo nodig een pilletje te tikken op een festival. Of naar salsales om met een wildvreemde kerel te gaan dansen. Maar dat betekent niet dat we niet leven. We hebben het naast onze baan druk zat met nieuwe dingen leren, nieuwe plekken ontdekken en nieuwe mensen leren kennen. We passen op de kleinkinderen en zorgen voor onze oude ouders. En ja dan proberen we ook wel eens om een keertje uit te slapen of een avondje voor de tv op de bank te hangen. Mag het?
Dit bericht op Instagram bekijken
