De tijd dat bijna elke klas vol zat met Julia’s en Tims lijkt langzaam voorbij. In 2026 zoeken ouders naar iets anders. Niet per se iets opvallends, maar iets betekenisvols. Een naam die even loskomt van de dagelijkse realiteit en ruimte biedt voor verbeelding.

Die behoefte zien we terug in namen die zijn geïnspireerd op boeken, films en games. Isolde bijvoorbeeld, een naam met een lange literaire geschiedenis, maar opnieuw ontdekt door de populariteit van fantasyverhalen. Of Kaya, bekend uit Japanse animatiefilms, waarin natuur, rust en symboliek centraal staan. Ook Roomie duikt op: modern, licht en niet vastgezet in één tijd of gender.

Opvallend is daarnaast de opkomst van getallen als voornaam. Eleven blijft geliefd, maar krijgt gezelschap van namen als Cinco, Five, Four en zelfs Million. Ze staan symbool voor uniciteit en ambitie, en passen bij een generatie ouders die hun kind niet wil laten opgaan in de massa.

Popcultuur speelt eveneens een rol. Namen die verbonden zijn aan artiesten doen het goed, waarbij Taylor een duidelijk voorbeeld is. Niet alleen vanwege de muziek, maar ook vanwege het beeld van zelfstandigheid en eigenheid. Opheliasluit daar naadloos op aan: romantisch, cultureel gelaagd en tijdloos.

Tegelijkertijd is er een beweging in tegenovergestelde richting. Oude voornamen keren terug, vaak rechtstreeks uit de familiegeschiedenis. Betsy, Bonnie, Connie, Gloria en Nancy winnen opnieuw aan populariteit. Ook bij jongens zien we dat patroon, met namen als Ronald. Ze brengen warmte en herkenning, en vormen een verbinding met eerdere generaties.

De namen van 2026 laten daarmee een interessante spanning zien: tussen vooruitkijken en teruggrijpen, tussen fantasie en herinnering. Ouders kiezen niet langer alleen een naam die praktisch is, maar een naam met een verhaal. Een naam die past bij de wereld waarin zij leven — en bij de wereld waarin hun kind mag opgroeien.

Bron: radio 538