songfestivalfeest
songfestivalfeest

Waardevolle les

Van mijn veel te jong overleden vriendin. Over ziekenhuizen en specialisten.

 

Gisteren was het acht jaar geleden dat een van mijn beste vriendinnen overleed. Niet dat ik de rest van het jaar niet aan haar denk, maar in deze periode is het toch een beetje extra moeilijk. Ze was ooit mijn baas en werd later een goede vriendin. Ik leerde heel veel van haar; niet alleen toen ze mijn baas en vriendin was. Toen ze ernstig ziek werd ging het leren gewoon door. Ik ging op een dag bij haar langs, toen ze net uit het ziekenhuis kwam van een afspraak met de specialist. Ze zag er heel chic uit. Prachtig opgemaakt, nagels keurig gelakt, echt een plaatje. Ik vroeg of ze die middag nog naar een afspraak of feestje moest, maar dat bleek niet zo te zijn. Toen ik vroeg waarom ze er dan zo chic uitzag, legde ze het even haarfijn uit. Een belangrijke les, die ik nooit vergeet.

 

Komt ie, die les…

 

Als je een afspraak hebt in het ziekenhuis of bij een specialist, moet je zorgen dat ze je heel serieus nemen. Dat ze niet denken dat het die mevrouw niet meer zoveel uitmaakt. Dus als je daar in je joggingbroek of andere vrijetijds-slobber-kleding aan komt zetten, werkt dat qua serieus nemen niet echt mee. Je doet gewoon net alsof je een belangrijke mevrouw of meneer bent, keurig in het pak. Iemand die nog wel iets anders aan z’n hoofd heeft dan alleen maar die afspraak in het ziekenhuis. Want dan straal je uit dat je naast die afspraak nog andere belangrijke afspraken hebt. Dat er misschien mensen op je zitten te wachten. Of dat je zo uit een vergadering bent gestapt. Dat ziekenhuis-lopen niet je enige dagtaak is. Dat je iemand bent, die ook belangrijk is voor de maatschappij. Iemand die dus absoluut goed geholpen moet worden.

 

Bewijzen kan ik het niet, want ik ga nooit als schobberdebonk naar een specialist, maar volgens mij werkt het echt. Het spreekwoord kleren maken de man is tenslotte niet voor niets uitgevonden.

 

Dankjewel Irma. Voor alles. X

Door Franska

 

Fotografie portret: Esmee Franken. Visagie: Linda van Ieperen. Haarstylist: Mandy Huijs