Het Groene Goud

Criminele bendes storten zich op… de avocado!

 

Avocado’s. Ongeveer onmogelijk om niet van te houden want razend lekker, razend gezond en dus razend populair, vooral bij Europese millennials en rijke Chinezen. Maar ook hartstikke uitheems want de avocadoboom gedijt toch echt beter in Zuid-Amerika dan in onze contreien. Vanwege de populariteit van wat al het ‘Groene Goud’ wordt genoemd, wordt Zuid-Amerika al een tijdje overspoeld door een golf van misdaad. Heel Zuid-Amerika behalve Chili – tot nu toe. Want Chili werd door haar ligging, ver verwijderd van de handelsroutes en landen waarnaar wordt geëxporteerd, tegen avocadocriminelen beschermd.  

 

Dit jaar heeft de vraag de prijs van avocado’s zo hoog opgedreven dat ook Chileense bendes zich gingen roeren. De diefstal van het zogenaamde groene goud is big business geworden en de misdaad loopt zo de spuigaten uit – er wordt niet alleen gestolen, maar kwekers worden zelfs op klaarlichte dag overvallen – dat een Chileense producent die goed is voor zo’n 100.000 kilo, de bomen weg heeft moeten halen op plekken die voor dieven het makkelijkst te bereiken waren. Daar waar eerst avocado’s groeiden, treffen ze nu – hoe zuur ook – citroenen.

 

Veel vraag in combinatie met langdurige droogte in Chili en zware regens in het naburige Peru heeft de avocadoprijs helemaal de pan uit doen rijzen. En een levendig circuit op gang gebracht van gespuis dat avocado’s vanuit de achterbak van de auto verhandelt. Waardoor Chili nu, in navolging van bijvoorbeeld Mexico en Californië, eveneens een speciale avocado-politiemacht heeft aangesteld.

 

In de toekomst zal de vraag eerder toenemen dan stabiliseren. Want waar de avocado eerst nog met mondjesmaat door de sla werd gehusseld zijn er nu al restaurants met niets dan avocadogerechten op de kaart. En geloof me: niet alleen onze millennials staan ervoor in de rij. Ook de babyboomers, generatie X en zelfs de patatgeneratie schuiven er maar wat graag aan.

 

Door: Brigitte Bormans

 

Brigitte werkte jarenlang als culinair journalist en schreef twee kookboeken. In 2004 werd ze directeur/eigenaar van Erfgoed Logies. Maar zonder schrijven kan ze niet. Gelukkig zag Franska wel iets in haar columns, kwam van het een het ander en mag er nu ook over andere zaken worden geschreven. 

 

Bron: Bloomberg New York