Ooooh wat hou ik van mijn hond, maar ooooh wat heb ik een enorme hekel aan al dat haar dat werkelijk overal tevoorschijn lijkt te komen. Een ruwharige teckel in de rui is geen sinecure. Haar op het vloekleed, onder de stoelpoten, achter de gordijnen. Nu heb ik niet zo’n last van smetvrees, maar het moet in Huize Smit wel schoon zijn. Dus heb ik het er maar druk mee, en de stofzuiger ook.
In zijn bench (jawel, daarin zit hij al ruim 13 jaar het allerliefste) ligt een gladde mat waar de haren niet in vast kunnen gaan zitten. Maar in zijn dekentjes waarin hij zich keer op keer begraaft is het een heel ander verhaal. Omdat ik het niet zo duurzaam vind om steeds nieuwe te kopen, was ik ze regelmatig in de machine. Maar daar krijg ik dan weer wel lichtelijk smetvrees van. Want ook daarin zit dat haar en dat vind ik dan weer geen fijn idee. Zeker niet als ik bedenk dat mijn schone was toch wat minder schoon wordt met al dat teckelhaar dat in de machine blijft kleven.
De oplossing blijkt supersimpel. Als je de dekentjes van je hond in je machine wast, doe er dan een ouderwetse haarkruller in. Zo eentje die je moeder op haar hoofd had. Deze zelfklemmende haarkrullers zijn gemaakt van materiaal dat niet alleen zorgt voor feestelijke lokken in het haar van je moeder, maar ook het haar van je hond opvangt in de wasmachine.
Let er alleen wel op dat er geen andere kledingstukken in de trommel zitten. Fijne delicate stoffen zoals zijde kunnen hier niet tegen, en sportkleding ook niet. Katoenen T-shirts, beddengoed en spijkerbroeken dan weer wel, maar het lijkt me niet zo fris om dat samen met een deken van de hond te wassen. Smetvrees of niet.
Dit bericht op Instagram bekijken
