Zit in de genen, denk ik

 

Het flauwe-grappen-gen heb ik van m’n vader geërfd. Aangezien ik er zelf het hardst om moet lachen, heb ik al lol om m’n eigen grappen zonder ze aan een ander te vertellen

 

Hoewel, ze moeten er af en toe toch uit, die lolletjes om niks. Gelukkig is daar Franska.nl, kan ik ze aan jou kwijt. Ik herinner me als de dag van gisteren dat zus en ik bij onze nieuwe doorzonwoning allebei een stuk van de achtertuin kregen. Best genereus van onze ouders, want zo groot was die tuin niet en je weet nooit wat je kinderen ervan bakken. Zit jij er tegenaan te kijken. Ik wilde alleen maar viooltjes, akelei en Japanse kers. Viooltjes waren lekker gratis, want dat zaad kon ik bij tantes en buren oogsten. En van dat tientje dat we hadden gekregen kon ik die boom en die akeleien kopen.

 

Zus ging voor een tuin waar je uit kon oogsten. Zij koos voor aardbeitjes (doet ze nog steeds trouwens) en radijsjes bijvoorbeeld. De buurman had haar uitgelegd dat je bij aardbeitjes de bloemetjes eruit moest halen omdat je anders geen vruchten kreeg. De flauwerik. Ik geloof dat er nog net op tijd ingegrepen werd door m’n ouders. M’n vader kwam een paar uur nadat we onze tuin hadden ingericht poolshoogte nemen en zei teleurgesteld tegen m’n zus: ‘Nou, dat wordt dus niks, die radijzen komen nog steeds niet op.’

 

Humor van de kouwe grond zeg maar. En dat zit zo in m’n systeem gebakken, dat ik nu dus al een paar dagen diezelfde flauwe grap tegen mezelf loop te maken. De avond nadat ik de Italiaanse klim-kievitsbonen naast de bamboe-staken had gelegd ging ik natuurlijk meteen al kijken en dan maar zeggen dat ze niet op willen komen, dat het niks wordt met die bonen. Gaap. Zo flauw. Mooi dat ik stiekem wel dubbel lig om zo’n lolletje van vroeger. 

 

Trouwens, je ziet, ik ben lekker bezig na die kaalslag van vorig jaar. Onder andere de kerria en buxus weg. Maar niet getreurd. Nieuwe kansen. De tuin is nooit halfleeg. Hij is altijd halfvol, zeg maar. Vooral m’n nieuwe mini-moes-kruidentuintje is alweer halfvol. Net echt toch? Ik ga dus uiteindelijk toch m’n zus achterna. Dat wordt oogsten. Slaboontjes, kievitsbonen, collard greens, snijbiet en lekker verse kruiden. Dat wordt genieten en smullen straks. Anderhalve boon, maar goed. Leuk is het.

 

 

Oh ja ,trouwens, het mag ’s avonds ook wel een beetje gezelliger. M’n vriendin vertelde laatst dat ‘haar Jan’ een verlichtingsplan had gemaakt in de tuin en dat ze sindsdien ook ’s avonds veel meer genoot van de tuin. Door her en der een lampje te hebben leek de tuin ‘s avonds veel groter. Wil ik ook, bedacht ik. Kwam ik ineens die foto tegen die ik een paar jaar geleden bij een modefeest ergens in Arnhem gemaakt heb. Zo leuk, zulke lampen. Maar… waar haal ik die? Nu je toch zit te lezen kun  je misschien even meehelpen. Weet jij toevallig waar ik deze leuke tuinverlichting vind? Leuk toch:

 

 

Dankjewel vast

 

 

Door: Franska

Fotografie: Nikita Holst

Afbeelding van Franska