Vaderdag, een mooie dag, maar ook een moeilijke

 

Ik prijs me gelukkig dat ik nog een vader heb. Een heel lieve, waar ik altijd op terug mag vallen. Maar dat geldt helaas niet voor ons allemaal.

 

Iedereen heeft er een. Een vader. Maar dat je hem in je leven hebt is niet voor iedereen vanzelfsprekend. Soms botert het gewoon niet zo tussen jullie. Of hebben jullie elkaar door omstandigheden al jaren niet meer gesproken. Misschien leeft hij helaas niet meer. Of heb je hem zelfs nog nooit ontmoet.

 

Allemaal redenen waarom Vaderdag een lastige dag kan zijn. Zeker op de lagere school is Vaderdag wel een dingetje. Er wordt driftig geknutseld door alle kinderen in de klas. Maar voor kinderen die hun vader moeten missen is het wel extra confronterend.   

 

Later als je groter bent en niet meer hoeft te knutselen, koop je misschien wel een cadeautje voor hem, krijgt hij ontbijt op bed. Of stuur je hem een leuke kaart of gezellige app. Maar als je niets te vieren hebt, dan skip je deze dag gewoon.

 

In de media ontkom je er ook niet aan. De afgelopen week zie ik steeds weer interviews met bekende vaders met kinderen, of bekende kinderen met hun vaders. Er worden ladingen reclamefolders bezorgd met cadeautips voor vader. Variërend van een paar gekke sokken tot een pakket met speciale bieren. Ook dan is het voor die kinderen die hun vader missen nogal ‘in your face’ dat ze geen cadeautje meer hoeven te kopen. 

 

 

Voor al die kinderen die hun vader door omstandigheden niet zo vaak zien als ze zouden willen of hem helaas helemaal moeten missen, is Vaderdag gewoon een moeilijke dag. Dus toen ik de vraag kreeg of ik iets over Vaderdag wilde schrijven, zei ik maar eerlijk dat ik dat gewoon hartstikke lastig vind. Lastig omdat ik er nog wel een heb, maar een ander niet. Want of je nu vijf bent of vijftig, ik gun het iedereen zo om een vader te hebben om deze dag mee te vieren. 

 

Voor veel mensen die hun vader moeten missen is dit gewoon een heel moeilijke dag. En daar kunnen we met z’n allen best een beetje rekening mee houden…

 

Door: Irene Smit

Irene is redacteur bij Franska.nl. Met haar man, twee pubers en een teckel woont ze in Haarlem. Ze zou graag willen zingen als Ella Fitzgerald en koken als Nigella Lawson. Tot het zover is, blijft ze lekker schrijven over allerlei zaken die haar verbazen.

Afbeelding van Irene Smit