Ik krijg een appje. De afzender is de moeder van H, een allerliefst meisje waarmee Flo eerst samen op zwemles zat en vervolgens een aantal jaren dagbesteding deelde. Eens per jaar proberen we, met nog twee moeders uit de begintijd, af te spreken. Gelijkgestemden om je heen hebben is in ieders leven belangrijk, maar als je een zorgintensief kind hebt, is het extra fijn om te kunnen ventileren en te kunnen lachen, want dat doen we ook. Allevier krijgen we regelmatig de vraag “Oh, en waar is je kind dan uitzonderlijk goed in?” langs de wangen geveegd. De film Rain Man heeft z’n werk goed gedaan, maar niet elk kind met autisme is meteen ook ergens uitzonderlijk goed in. “Ze kan heel goed planten water geven, zeg ik dan altijd”, de moeder van M moet er zelf het hardst om lachen. Al zien we elkaar weinig, het is heel fijn te weten dat er ergens een appgroep wacht met begrip, tips of gewoon een oor dat luistert.

Deze week kwam er een berichtje binnen. Een van ons is alleenstaand. De vader van B. (om privacyredenen heb ik ook het initiaal veranderd) pakte al snel zijn koffertje toen hij erachterkwam dat er bij B net iets meer zou komen kijken dan bij een “normaal” kind. De moeder van B is ijzersterk en heeft een liefdevolle familie die bijspringt, dus ze redt het. Maar er was een ding dat haar intens stoorde. Haar dochter droeg de achternaam van een man die deze eer totaal niet verdiende. Onderzoek leerde haar dat ze de achternaam zou kunnen veranderen, alleen was er een grote maar. Het moest voor een bepaald levensjaar gebeuren, dus ze had nog maar een paar maanden, en het prijskaartje was vrij hoog. Al helemaal voor een alleenstaande moeder.

Dus ondanks dat het een beetje spannend voelde, deed ze het toch. Ze stuurde een mooi bericht naar familie, vrienden, dierbaren en kennissen, met uitleg en de vraag om een kleine bijdrage. Die vraag was tweeledig; de naam van haar kind zou gedragen zijn in liefde van heel veel mensen om haar heen en twee, puur praktisch. Het was voor haar lastig om dat bedrag zo even op te hoesten.

Het duurde niet lang of de vinkjes vlogen door de appgroep. En toen ik dit verhaal vertelde aan mijn vriendin D., zei ze: “Stuur mij die Tikkie-link, ik betaal meteen.”

Zo zie je maar, Linda de Mol en Rutger Bregman hebben gelijk; lieve mensen zijn met meer, en de meeste mensen deugen.