Bij een ongewenste zwangerschap op jonge leeftijd denk je automatisch aan de moeder. Maar tegenover elke moeder staat ook een jonge vader. En ook zijn leven komt vaak op z’n kop komt te staan bij het horen van het nieuws. Sommige jonge vaders zetten het op een lopen om vervolgens nooit meer naar moeder en kind om te kijken. Maar heel veel vaders doen dat dus niet.

Bert Bentsink is zo’n vader. Hij was 22 toen zijn vriendinnetje hem vertelde dat ze twaalf weken zwanger was. Hun relatie was pril. Zo pril dat een kind daarin niet paste, vond Bert. Daarbij was hij net afgestudeerd en woonde hij nog in een studentenkamer. Zijn vriendin was aan de pil. Maar die werd wel eens vergeten. Bert verwijt zichzelf dat hij de verantwoordelijkheid voor anticonceptie bij haar neerlegde, maar dat is achteraf praten. Hij stuurde aan op een abortus. De moeder in kwestie was dat niet van plan en besloot dat ze het kindje wilde houden. Bert voelde zich voor het blok gezet en niet gehoord. Terwijl hij er niet op zat te wachten om al vader te worden, wilde hij ook geen afwezige vader zijn.

Afgelopen week verscheen het boek Plotseling papa van Bert Bentsink. Een boek over de turbulente jaren en conflicterende emoties die volgden op de positieve zwangerschapstest en over de emotionele, psychologische en juridische gevolgen van het onbedoelde vaderschap.

Zo’n 4 procent van de jonge mannen in Nederland is vader voor zijn 25ste, zo blijkt uit cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek. Hoewel niet elke zwangerschap een ongeplande is, geldt wel dat hoe jonger vader en moeder zijn, hoe vaker het om een onbedoelde zwangerschap gaat. In 2023 ging het om ruim 6500 jonge mannen die al jong vader werden. In deze cijfers ontbreken echter de jonge vaders die hun kind niet officieel erkennen. En uiteraard zijn hierin ook niet de zwangerschappen meegenomen die uiteindelijk werden afgebroken.

KLIK HIER OM EEN DEEL TE LEZEN

KLIK HIER OM TE KOPEN

Het is het meisje of de jonge vrouw die over haar lichaam – en dus ook over de zwangerschap – beslist. Dat kan voor veel jonge vaders heel machteloos voelen. Zij zijn betrokken bij de zwangerschap, maar kunnen er niet over beslissen. Veel van hen lijden als de keuze tegen hun wil ingaat en velen willen – net als Bert – ondanks alles toch ook betrokken blijven. Hoe Bert zijn rol precies vorm zou krijgen, bleef lang onduidelijk. Na de bevalling kreeg hij een appje van zijn inmiddels ex-vriendin dat zijn dochter was geboren en dat ze hem toestond dat hij zijn dochter nu en dan kon zien. Bert ging twee levens leiden: één als kersverse vader en één als afgestudeerde vrijgezel. Soms was er een omgangsregeling met zijn dochter, soms ook periodes niet. De beslissing daarover lag bij de moeder. Bert ging het zichzelf steeds meer kwalijk nemen dat hij zijn dochter niet had erkend, direct na de geboorte.

Al met al had zijn vaderschap zoveel impact op Bert dat hij in een burn-out raakte. Het schrijven van het boek bleek een intensieve vorm van zelftherapie. Met zijn nieuwe partner kreeg Bert onlangs een zoon. Niet alleen kreeg hij daardoor meer respect voor de alleenstaande moeder van zijn dochter, maar hij ziet nu ook scherper wat hij destijds als aanstaande vader en daadwerkelijke vader allemaal heeft gemist. Zijn dochter is inmiddels overigens een tiener. Zijn deur blijft voor haar openstaan.

Bron: Trouw