songfestivalfeest
songfestivalfeest

Raar, maar terecht

 

Ik heb een ongelofelijke hekel aan een bepaald type. Ze verknallen m’n Paasweekend. Hoe leuk ze er ook uit kunnen zien. Het is gewoon terecht dat ik ze niet mag.

 

Heus niet omdat het Pasen is en ik iedereen een heerlijk lang weekend met rust gun. Al doe ik dat natuurlijk wel. Er is een heel andere reden dat ik iets niet ga doen wat wel ontzettend hard nodig is. En er is alleen een stelletje vervelende types dat me wel vreselijk aan het twijfelen maakt.
 
 
Er moet heel erg dringend gemaaid worden. Ziet er niet uit dat gras. Jaar in jaar uit is het echter bij Franska-wet verboden om het gras te maaien voordat eerst alles uitgebloeid is wat ik zo zorgvuldig in het gras heb weten te werken. Een strak biljartlaken à la dat van Wieke zal het dus ook nooit worden bij ons. Want na die veel te late maaibeurt ziet het er een tijdje lang echt niet uit.
 
Er zitten in ons gras madeliefjes, ereprijs, pinksterbloemen, sneeuwklokjes, scillaatjes, sneeuwroem, vergeet-mij-nietjes, daslook – dat zich bij voorkeur in het gras begeeft in plaats van op de daartoe aangewezen plek onder de pruimenboom, en ineens is er ook een heel lollig paars bloemetje dat ik nog nooit eerder in onze tuin gezien heb en waarvan ik even niet op de naam kan komen. Hoor ik zo meteen wel van jou.

 

 

 

 

 

 

En natuurlijk zijn die sneeuwklokjes allang uitgebloeid, maar ik heb van iemand geleerd dat het blad juist zorgt dat er weer lekker veel kracht in de bol komt, dus dat moet vooral een tijdje blijven staan. Geeft niks. Dat kan totdat de pinksterbloemen weg zijn.
 
Ineens is er echter een heel vervelend stel dat zich als een dolle vermeerdert. Valt niet meer tegenaan te steken. En eromheen maaien is ook geen optie, dan heb ik alsnog meteen alles om. Paardenbloemen. Die doen het beter dan alle andere dit jaar. Grrrr. Of is het raar dat ik een hekel heb aan paardenbloemen? Want als je eerlijk moet zijn, het zijn wel ontzettende vrolijkerds met hun gele zonnekopjes die gezellig naar je staan te lachen. En bijna nog mooier zijn die pluizenbollen die daarna tevoorschijn komen. Alleen als je eraan begint om dat toe te laten is het einde zoek. Ik ben ook niet gek. Maar wat te doen? Het hele paasweekend als een gek door de tuin kruipen en alles uitsteken? Of toch maar rigoureus? Ik snap het al. Dat wordt een kruipweekend.
 
Ik wens jou ook een heel fijne zonnige Paas

 

Door: Franska

Fotografie: Nikita Holst

Afbeelding van Franska