De wereld is op haar mooist zo met die sneeuw. Nou ja niet nu het aan het dooien is, maar als er straks weer een vers pak valt, willen we alleen maar foto’s maken. Wandelingen met je hond worden ineens bijna scènes uit een romantische film zo met de sneeuwvlokken die op je wimpers plakken. Honden vinden de sneeuw vaak ook hele leuk, ze worden er blij een vrolijk van, maar het is wel belanrijk om maatregelingen te treffen want je hond heeft geen skisokken en warme moonboots aan.

De winter begint bij de poten

De poten van je hond krijgen het zwaar te verduren in de sneeuw. Kou en pekel kunnen de huid uitdrogen en laten barsten. Wat je zou kunnen doen is een dun laagje vaseline of pootvet vóór vertrek helpt die kwetsbare voetzolen beschermen. Zeker als je wat langer op pad gaat.

Bij honden met langere haren tussen de tenen blijft sneeuw vaak hangen. Dus cotroleer als je thuiskomt of er geen ijsklompjes tussen de kussentjes van zijn voeten blijven hangen en maak het anders goed droog met een doek. Een ander is idee om de harentussen de kussentjes een beetje vorozichtig bij te knippen. 

Sneeuw is leuk, maar geen maaltijd

Veel honden zien sneeuw als speelgoed. Ze Een hapje hier en daar is meestal geen probleem, maar grote hoeveelheden koude sneeuw kunnen voor buikklachten zorgen. Zeker langs wegen, waar strooizout zich mengt met alles wat er al lag. Opletten dus, ook als het er onschuldig uitziet.

Bewegen houdt warm

Koud weer vraagt om beweging. Zeker als de vacht nat wordt, koelt een hond sneller af. Door rustig door te lopen, samen te spelen of even te laten rennen, blijft het lichaam op temperatuur. Stilstaan is afkoelen, ook voor honden.

IJs blijft een risico

Bevroren ijs ziet er natuurlijk heel verleidelijk uit om te testen of er strakjes op kunt schaatsen. Betrouwbaar? Nee, niet altijd. Dus hou je hond aan de lijn. Veiligheid eerst.

Wat buiten blijft plakken, komt binnen weer los

Strooizout blijft zich makkelijk plakken aan poten en vacht. Thuis likt een hond zichzelf schoon en krijgt het alsnog binnen. Dat wil je natuurlijk niet, dus even afspoelen na de wandeling. Het is geen overdreven voorzorg, maar gewoon logisch.

Antivries is een ander verhaal. Zoet van geur, dodelijk in kleine hoeveelheden. Zie je het liggen of vermoed je dat je hond ermee in aanraking is gekomen? Wachten is geen optie. Gelijk bellen naar de dierenarts.

Thuis is het werk nog niet klaar

En dan denk je is klaar? Nee hoor, na het wandelen even de pootjes checken of er geen vuil of ijs tussen zit. Vergeet ook zeker de oren niet, daar kan het sneeuw smelten, zakken en opnieuw bevriezen. En daarna: afdrogen. Goed. Zeker bij oudere honden, die moeite hebben om hun warmte vast te houden.

Winterwandelen met aandacht

Wandelen met je hond in de sneeuw blijft één van de fijnste winterrituelen. Met een beetje extra oplettendheid blijft het ook veilig. En dat zorgt ervoor dat je hond kan doen waar hij het beste in is: blij naast je lopen, ongeacht het weer.