Lieve Beth Holloway,

Laat ik beginnen met excuses te maken dat ik al zo lang niet aan je heb gedacht. Er was een tijd dat je woonde in onze hoofden en harten. Want hoe draag je het verlies van je dochter? Het leven had de loper voor Natalee uitgerold; ze was jong, mooi, bruisde van levenslust, en dat alles werd haar ontnomen door Joran van der Sloot.

We leefden mee in je tocht om Joran tot een bekentenis te krijgen. Steeds kwam er weer een ander verhaaltje uit zijn mond. Waar iemand anders misschien berouw zou krijgen, pakte Joran nog even door. Hij vermoordde opnieuw een jonge vrouw, Stephany Flores, en lichtte jou ook nog eens op. Voor €250.000 wilde hij je wel vertellen waar het lichaam van Natalee was. Natuurlijk was je bereid te betalen; je doet toch alles om te weten waar je kind is. Maar dom ben je niet, dus je deed eerst een aanbetaling. Als Joran gepraat zou hebben, volgde de rest. Maar wat deed Joran? Die gaf een valse locatie op.

Ik heb me zo vaak afgevraagd hoeveel slechtheid iemand in zich kan hebben. En ook hoe jij daar zo dapper rechtop kon blijven staan.

Waarom je uiteindelijk uit mijn gedachten verdween, wil je weten? Omdat er een soort rare status quo rond Joran ontstond. Hij had bekend, dankzij de inspanningen van Peter R. de Vries, hij zat vast en, zo vreselijk is de wereld dus, er kwamen andere verhalen. Anne Faber, Lisa uit Abcoude… en dan heb ik het nog niet eens over al het leed dat in het buitenland plaatsvond.

Maar nu sta je weer in onze kranten. Je gaat aangifte doen, alsnog, tegen Joran van der Sloot. Want, en toen viel mijn onderkaak wel even op het vloerkleed van verbazing, hij is in Nederland dus nooit vervolgd. Aruba, waar de moord plaatsvond, zou een onderzoek doen, maar daar is niets concreets uitgekomen. Joran van der Sloot is wel aangehouden, maar formeel nooit vervolgd voor zijn “betrokkenheid” (over eufemismes gesproken) bij haar dood.

Omdat Joran vervolgens opnieuw een moord pleegde, kwam hij alsnog in de gevangenis. En hij is wel veroordeeld voor die vreselijke afpersing van jou, maar dus niet voor de moord op Natalee. En als hij zich een beetje weet te gedragen in de gevangenis, kan het zijn dat hij in 2045 vrijkomt. Dan is Joran ongeveer 58 en heeft hij nog best een behoorlijk leven voor zich.

Die gedachte vind jij, terecht, ondraaglijk. Daarom probeer jij hem op deze manier alsnog te vervolgen en verantwoordelijk te houden voor die vreselijke daad van eind mei 2005. Op deze manier hoop jij voor elkaar te krijgen dat hij blijft waar hij, ook volgens het recht, thuishoort: achter de tralies.

Ik wens je sterkte, kracht en heel veel liefde,

May