Lieve lezer, ik wens je een mooi, gezellig en zorgeloos jaar.
Aan het begin van zo’n nieuw jaar heb ik altijd zin in licht en lucht. Weg met die dikke decemberdeken en al dat binnen bij de boom zitten knussen. Schone lei, nieuwe kansen. En nieuwe smaken. Ineens denk ik bij eten dan ook niet meer aan sudderlapjes en ovenschotels, maar aan lekker licht en fris. Aziatisch bijvoorbeeld.
Moest ook weer denken aan de leuke dingen die ik meegemaakt heb met m’n Chinese vriendin Qin. Met wie ik boodschappen ging doen in spannende Chinese winkels in Amsterdam en Rotterdam, om daarna thuis samen de keuken in te duiken.
Ze kon alleen maar snijden met zo’n loeigroot hakbijl-achtig mes. En dat had ze dan in die mooie kleine handjes van haar. Vond ik best eng. Heel precies werden met dat ding de prachtigste dunne plakjes van een wortel of van een stukje fricandeau gesneden.
‘Franska, heb je ook cornstarch in huis?’ Maizena? Nee natuurlijk niet. Getsie, dat spul dat vroeger door de witlof ging, waardoor je zo’n slijmerig bittere hap op je bord kreeg.
Ze moest het toch echt hebben, anders kon ze niet verder, dus ging ik maar even naar de super. De dunne plakjes fricandeau werden er vervolgens mee bepoederd en gingen daarna de pan in. In een andere pan gingen lange lente-ui-achtige gele slierten en in pan drie iets dat op broccoli-uitschieters leek, met gele bloemetjes erin. Heerlijk die slierten en die broccoli-dingen. De smaak van de fricandeau kon ik wel verzinnen, die was alleen even snel in de pan gebakken, beetje sojasaus erbij en klaar was ie.
Nou… dat kon ik dus blijkbaar helemaal niet verzinnen. Want wat een superheerlijke malse stukjes vlees waren dat geworden. Niet normaal! Kwam enkel en alleen door die maizena. De uitvinding van de eeuw. Hoort dus nu bij m’n standaard-keukenuitrusting.
En sinds ik weet dat je ook gewokte noedels precies zo maakt zoals je ze bij een goeie Chinees krijgt vliegt die maizena er hier snel doorheen. Eerst een sausje maken van maizena, kippenbouillon, sojasaus, oestersaus en wat sesamolie, dat roer je dan op het laatst door je noedels en je bent zomaar ineens dankzij je pakje maizena een echte Chinese kok.
Misschien deze een keer proberen:
Maak ik vanavond maar weer eens. Ik wens je een superlekker jaar!
