Deze intens knappe en beroemde vrouw is overleden

 

En misschien kende je haar niet eens

 

Sommige vrouwen hebben het aan hun bips hangen om beroemd te worden. Diane Vreeland zei ooit als antwoord op de vraag ‘How does one become Diane Vreeland?’ dat je ‘gewoon in Parijs geboren moest worden’, dan volgde de rest vanzelf.

New York fungeert als prima alternatief voor socialites wier leven in de sterren geschreven leek. Lee Radziwill (geboren Bouvier) werd er 85 jaar geleden geboren en stierf er dit weekend na een rijk en kleurrijk leven. Gevuld met echtgenoten (drie), prinsen (een van haar echtgenoten was er een, de Poolse zakenman en prins Stanislaw Radziwill), regisseurs (ook een van haar drie geliefden, Herbert Ross met wie ze van 1988 tot 2001 getrouwd was) en heel veel designervrienden, puik ingerichte huizen in Amerika en Engeland, veel fameuze vrinden (ze was regelmatig in de buurt van de Rolling Stones te vinden, of zij in haar buurt, daar wil ik vanaf zijn en natuurlijk was ze beroemd vanwege haar ongekende smaak, stijl en schoonheid en het feit dat ze de zus was van Jackie Kennedy.

 

Wat mij trouwens opvalt, Wikipedia raadplegend zoals te doen gebruikelijk bij het schrijven van een necrologie, is dat er geschreven wordt dat een huwelijk niet succesvol is geweest als het is geëindigd. Dat is toch apart. In de tijd dat je samen was, kan het toch geweldig zijn geweest? En is elk huwelijk dat, om God weet welke redenen, wel stand houdt dan wel succesvol? In het werkzame leven kunnen paden toch ook scheiden en kan wat je samen hebt neergezet, zoals in dit geval zoon Anthony en dochter Anna Christina, tot mooie dingen hebben geleid.

 

 

Afijn, een zijpad. Waar Lee Radziwill vooral herinnerd om zal worden is haar exquise smaak en stijl. Zowel in haar outfits (driewerf hoera voor de elegantie, de klasse, de durf) als in het interieur van al haar huizen. Samen met de Italiaanse interior designer

Renzo Mongiardino stortte ze zich op haar herenhuis in Londen en haar townhouse Turville Grange. En daar zat ze dan te nippen van strawberry margerita’s met Giorgio Armani en de Rolling Stones. Althans, dat verzin ik er dan zo bij. Dat verhaal vertelt Wikipedia helaas niet.

 

Door: May-Britt Mobach

Fotografie: Esmée Franken. Visagie: Charlotte van Gulik, Haar: Isabella Greuter

Afbeelding van May-Britt Mobach