Van die buren-irritaties. Elke keer als ik onze mooie tuin in stap, zie ik het weer: takken en bladeren die van de tuin van de buren over onze schutting hangen. Een klimop die zich met de seizoenen mee uitbreidt. En elke keer vraag ik me af: waarom snoeien de buren hun planten niet aan onze kant bij? Dat is toch asociaal?

Onze tuinen zitten nou eenmaal tegen elkaar aan. Dus je hebt met elkaars planten te maken. Ik hou van groen, daar ligt het niet aan. Een beetje schaduw, wat bloeiende takken, een speelse begroeiing – dat vind ik allemaal prima. Maar wanneer de takken zover overhangen dat ze mijn eigen planten verdringen, het terras bezaaid ligt met bladeren en ik mijn tuinmeubels steeds moet schoonmaken, wordt het een ander verhaal. Het is gewoon vervelend nu. Het verpest eerlijk gezegd onze eigen fijne tuin.

In eerste instantie dacht ik: misschien hebben ze het niet door. Misschien kijken ze niet naar deze kant van de schutting en weten ze niet hoe wild de groei is geworden. Dus sprak ik ze er voorzichtig op aan. Het antwoord? Een vage instemming – “Oh ja, we zullen er eens naar kijken” – maar er gebeurde niets. Al maanden niet, hoor. Het is niet zo dat ik meteen actie verwachtte, maar het is eerlijk gezegd nog nooit bijgeknipt.

Nou goed. Nu is het een hele poos later. Maanden verstreken en de situatie werd alleen maar erger. De klimop heeft zich vastgehecht aan onze schutting, dikke takken drukken tegen de planken en sommige waren zelfs over de schutting gebogen en begonnen in onze tuin te wortelen. Opnieuw sprak ik de buren aan, deze keer iets directer. Wederom een toezegging, maar geen actie. Jaja, we gaan kijken. Niet dus.

Nu sta ik voor een dilemma. Mag ik zelf de overhangende takken snoeien? Volgens de wet mag dat, zolang ik geen schade toebreng aan de planten zelf. Maar is dat verstandig? Hoe zorg ik ervoor dat de buren zich niet aangevallen voelen? Dat onze band wel goed blijft? En belangrijker nog: hoe voorkom ik dat ik elk jaar opnieuw met dezelfde situatie zit? Ik kan toch niet ook nog hun werk in de tuin gaan doen?

Ik wil de goede verstandhouding bewaren, maar tegelijkertijd wil ik ook kunnen genieten van mijn eigen tuin. Misschien is een derde gesprek nodig, misschien moet ik zelf de schaar in de takken zetten. Hoe dan ook, één ding is zeker: die overhangende planten moeten aangepakt worden. Als de buren het niet doen, dan misschien toch maar zelf?’