
Ze zijn er weer! Asperges van de koude grond
Om zelf thuis de allerlekkerste ijskoude soep mee te maken.
Ze lijken best een beetje op ons mensen, die asperges. Houden niet van regen en natte voeten, en zodra de zon zich laat zien zijn ook zij niet meer te stuiten. Waarmee maar gezegd is dat de natuur hoe dan ook haar gang gaat en dat het aspergeseizoen is losgebarsten om een nieuwe lente in te luiden. Crisis of geen crisis, eenmaal hun koppies boven de grond uitgestoken, kwam als altijd van het een het ander.
Het seizoen kwam nog wel wat hakkelend op gang. Met een tekort aan aspergestekers uit bijvoorbeeld Polen – wie op zoek is naar een bijbaantje kan nu aan de bak! – en bovendien net iets te veel nattigheid op de akkers. Maar zoals altijd kwam er na regen ook weer zonneschijn en kon het seizoen, dat nog tot 21 juni doorloopt, afgelopen woensdag losgaan.
Je eet ze, naar een middeleeuws recept, op zijn Vlaams. Wat wil zeggen met boter, peterselie en geprakte hardgekookte eitjes – en daarbij krieltjes, gekookte ham of gerookte zalm voor wie dat wil. Mijn lievelingsaspergemaaltje is met een saus van morieljes en verse doperwten. Die saus at ik voor het eerst bij Café Caron – inderdaad, de bistro van televisiekok Alain in Binnenstebuiten. Voor 1 april stond er een reservering. Dat gaat ‘m sowieso niet worden en omdat het nog maar de vraag is of het er überhaupt nog van gaat komen buitenshuis, hierna een recept voor de meest lekkere, meest simpele en allerorigineelste aspergesoep om zelf thuis te maken. Niet warm maar ijskoud en niet door mijzelf verzonnen maar eerlijk gepikt uit het boek Hemelse Soepen van kok Nicole Pisani en schrijver Kate Adams.
Dit heb je nodig
Voor z’n tweetjes
En zo maak je ‘m
