En hop!
Een stempel op je kop.

In het kader van de flashbacks schoot me naar aanleiding van een discussie die ik op de radio hoorde ineens weer dit te binnen. Had ik ver weggestopt blijkbaar.

 

Het kan niemand ontgaan zijn, Marianne Zwagerman begon het een tijd geleden aan te kaarten, ze wil af van de term laaggeschoold: ‘Stop met mensen laag opgeleid noemen. Ze zijn praktisch opgeleid, dat is niet slechter dan theoretisch. Er zijn zat mensen opgeleid die theoretisch zijn opgeleid en niks kunnen.’ Zit absoluut wat in. Vraag is misschien alleen wanneer de term ‘praktisch opgeleid’ weer z’n kracht verliest. We stoppen nu eenmaal alles graag in hokjes. En misschien is laag salaris versus hoog salaris daar de oorzaak van? Al merk je wel dat praktisch opgeleide mensen steeds schaarser worden en daardoor de prijs misschien op kunnen drijven. Tenminste, dat concludeer ik, als ik zie wat voor rekeningen ik af en toe krijg van een loodgieter of timmerman.
 
Toen ik er vorige week weer eens een discussie over hoorde op de radio, schoot me ineens te binnen hoe het vroeger bij ons op de lagere school (is nu basisschool) aangepakt werd.

 

Nou… toen kon het nog een flink graadje erger. Vanaf de vijfde klas was het lokaal ingedeeld in zes rijen tafeltjes. Vanuit de leraar gezien van links naar rechts waren er twee rijen kinderen die voorbestemd waren voor hbs, gymnasium of mms. ‘Opleiding’ heette dat. Dan drie rijen aanstaande mulo-kinderen en de meest rechtse rij heette ‘niet-opleiding’. Die gingen dan naar de huishoudschool of technische school. Hoe de mulo-klanten genoemd werden weet ik niet meer.
 

Maar ‘niet-opleiding’! Je zal maar in die rij gezet worden. Ik heb er toen nooit over nagedacht, want de dingen waren zoals ze waren en gingen zoals ze gingen. Maar dat stempel op je tiende of elfde op je hoofd krijgen, wat ongelofelijk erg was dat. Was dat alleen bij ons zo? Of was dat wijd verbreid? Ben ik erg benieuwd naar. Hoe was het bij jou?
 

Door: Franska

Fotografie: Nikita Holst

Afbeelding van Franska