Wees maar blij…

 

… dat je geen Willem Alexander of Máxima heet, want dan moet je vandaag de kou in. Brrr… Net als al die lieve jongens en meisjes die weer van alles uit hun hoofd hebben moeten leren. 

 

Leuk hoor, Koningsdag, maar doe mij maar Koninginnedag. Klinkt alleen al veel gezelliger. En als ik toch mag kiezen, doe dan maar gewoon weer het defilé op Soestdijk. Heb ik meer dan genoeg redenen voor. Ook voor de Oranjes zou het trouwens een veel beter plan zijn.
 

Ach… Soestdijk…

 
Kijk nou, je krijgt hier toch spontaan nostalgietranen van in je ogen?

 

 

 

Het was zo heerlijk overzichtelijk. In een klap zag je de hele koninklijke familie bij elkaar op een rijtje. Nu moet ik maar wachten tot ik ze eindelijk allemaal gespot heb in alle drukte. Want waar kijk ik voor? Voor de kleren natuurlijk. Ben ik tegenwoordig een halve ochtend mee kwijt. Was bij Soestdijk ook niet alles, geef ik toe, want je zag alleen maar zwart-witte kleren. Maar dat merkte je toen niet, want je wist niet beter.
 
En dertig april vond ik trouwens ook veel leuker klinken dan zevenentwintig april. Ik weet het, een detail, maar toch… het oor wil ook wat.
 
En geef nou toe, lieve Koning, het is toch ook gewoon veel handiger om voor je eigen huis (sorry, paleis)  te staan? Als je even naar de wc moet kun je zo naar binnen, als het begint te regenen, pak je zelf even je regenjas of paraplu vanachter de rododendrons. Of een paar dikke wanten en muts van de kapstok, want het kan knap fris worden vandaag. Even zelf pakken gaat altijd sneller dan eerst een lakei opdracht geven.
 
Ja en je kunt gewoon alle cadeaus aanpakken, hoe groot ook, want er is plek zat naast het bordes.
Ik vond die enorme krentenmikken altijd zo leuk. Zie je nu dus nooit meer. Ik zag daar al een heel bejaardenhuis van zitten smikkelen. En ze kregen er niet eentje hè, jaar in jaar uit waren er meer dorpjes die op dat idee gekomen waren.
 

Oh wacht. Even lachen:

 

 

 

 

Het koon’klijk gezelschap hoeft bij zo’n defilé niet eindeloos naar al die spelletjes en optredens te kijken, het gaat vanzelf voorbij, want de stoet wordt doorgestuurd.
 
En het scheelt volgens mij heel veel bewaking en onzekerheid. (Even praktisch gesproken dan.)
 
Als koning hoef je niet zo vroeg uit de veren, want het bezoek komt bij je thuis langs. En ach, dan liggen ze een nachtje voor je hek te slapen, kan het schelen. Als het hek maar goed dicht zit.
 
En trouwens… ik gun die jonkies van tegenwoordig ook een keer een defilé. Anders ontbreekt er toch echt iets aan je opvoeding.
 
 
Maar zonder dollen. Het was vroeger toch veel leuker, vind je ook niet?

 

Door: Franska

Fotografie: Nikita Holst

Afbeelding van Franska