Een spin-off van Wonder, maar zóveel meer

Herinner jij je nog Wonder? Die lieve film over Auggie met zijn bijzondere gezichtje. Nou, White Bird komt uit dezelfde categorie, maar dan duiken we opeens diep de geschiedenis in en dat pakt verrassend goed uit. Deze film is eigenlijk het vervolg op Wonder waarin Julian(dat pestjongetje uit Wonder) probeert om zijn fouten goed te maken. En dat doet hij door te luisteren naar het verhaal van zijn grootmoeder Sara, gespeeld door niemand minder dan de altijd prachtige Helen Mirren.

Een oorlogsverhaal dat voelt als een sprookje

Sara vertelt Julian over haar jeugd in Frankrijk tijdens de Tweede Wereldoorlog. Ze was een Joods meisje dat moest onderduiken toen de nazi’s haar dorp bezetten. Ze wordt geholpen door Julien, een jongen in een rolstoel die haar verbergt in de schuur van zijn familie. Klinkt als een zwaar verhaal en dat is het ook. Maar het is tegelijkertijd zó teder en menselijk dat je met een brok in je keel blijft kijken. De vriendschap tussen Sara en Julien is puur, kwetsbaar en hoopvol. Precies dat wat we in deze tijd ook wel een beetje kunnen gebruiken.

Dame Helen Mirren: de koningin van het witte doek

Helen tilt de film echt naar een hoger niveau. Deze vrouw is een levende legende omdat ze zogeliefd is door de gouden combinatie van elegantie, humor, wijsheid en lef. Ze is stijlvol zonder afstandelijk te zijn, en glamoureus zonder kapsones. Ze durft te zeggen wat ze denkt, steunt jonge vrouwelijke makers, en blijft zichzelf voortdurend vernieuwen.

Bijna 80 (!) jaar geleden werd ze in Londen geboren als Helen Lydia Mironoff. Nou, zo wil ik ook wel 80 worden, maar dat terzijde. Haar vader was van Russische afkomst (vandaar de achternaam) en haar moeder was Engels. Ze groeide op in een doodgewoon gezin in Essex, maar haar talent viel al snel op toen ze als jong meisje op de planken stond bij de Royal Shakespeare Company. Maar je kent haar natuurlijk vooral van haar filmrollen. Van koningin Elizabeth in The Queen tot de stoere spion in RED – Deze vrouw kan echt álles spelen en viel regelmatig in de prijzen. Zet je schrap: een Oscar, vier BAFTA’s, drie Golden Globes, vier Emmy’s en zelfs een Tony Award. Geen wonder dat je ook nu weer ademloos naar haar blijft kijken in White Bird. Ze brengt zoveel warmte en wijsheid in haar rol dat het voelt alsof je naar je eigen oma zit te luisteren, maar dan eentje met een heel chic Brits accent.

In 2003 werd ze door The Queen geridderd tot Dame Commander of the Order of the British Empire. Hoewel ze jarenlang zei dat ze afkeer had van het huwelijk, trouwde ze uiteindelijk toch nog op haar 52e met regisseur Taylor Hackford. Ze is dol op koken en tuinieren en heeft een tattoo op haar hand. Een Indiaans symbool dat ze in de jaren ’80 liet zetten toen dat voor vrouwen nog héél ongebruikelijk. Altijd al een tikje rebels, die Helen!

Vriendelijkheid als wapen tegen haat

Wat White Bird bijzonder maakt, is dat het een zware periode uit de geschiedenis behandelt, maar met een heel menselijke, bijna zachte blik. Het gaat niet alleen over de Jodenvervolgingen oorlog – het gaat over opoffering, vriendschap, en de moed om goed te doen, zelfs als dat levensgevaarlijk is. De boodschap is helder: één daad van vriendelijkheid kan een wereld van verschil maken. En dat is ook precies wat Julian leert van zijn grootmoeder. Waar hij eerst zelf iemand was die anderen pijn deed, snapt hij nu hoe belangrijk het is om compassie te tonen

Voor wie is deze film bedoeld?

Voor iedereen die houdt van verhalen met een hart. Of je nu van historische films houdt, van jonge liefde, van sterke vrouwenrollen of gewoon van een beetje mooi verteld drama – White Bird heeft het allemaal. De film is geschikt voor pubers en volwassenen, en een prachtige manier om in gesprek te komen over thema’s als pesten, oorlog, en moed.

Een film die blijft hangen

Wat deze film blijft echt hangen. Niet omdat het spectaculair of groots is, maar juist door de kleine momenten. Een blik. Een hand op iemands schouder. De manier waarop Julien Sara leert tekenen, zodat ze niet vergeet hoe het is om te dromen. Het is liefdevol, het is menselijk, en het is nodig. Zeker nu.

Deze wonderlijk mooie film draait als een zogenaamde Special in verschillende Pathé bioscopen nl door heel Nederland. Het wordt de komende dagen weer warm en in de bios is het lekker koel. Dus bel je bestie, koop een kaartje, zak lekker samen onderuit in de pluchen stoel en laat je meeslepen door dit prachtige verhaal en door Helen natuurlijk…