Vrij trots ben ik, als mensen vragen of ik broers of zussen heb. ‘Ik heb vier zussen’, zeg ik dan met niet te verbergen enthousiasme. Ik kan wel proberen koeltjes te blijven, maar als ik aan mijn zussen denk word ik gewoon blij. Dat heeft ook grotendeels te maken met dat we elkaars beste vriendinnen zijn, en elkaar heel erg vaak zien. Het gebeurt regelmatig dat we ‘per ongeluk’ allemaal tegelijk bij mijn ouders langsgaan, met of zonder kindjes en aanhang. Ook als mijn ouders niet thuis blijken te zijn (ze werken ook gewoon, dat vergeten we soms even) is de kans dus groot dat je wat gezelligs te doen hebt als je hun huis binnenstapt. Dat we nog steeds zo close zijn met zijn allen, heeft denk ik ook te maken met het feit dat we sowieso veel van onze vrije tijd met elkaar doorbrengen. Of het nou toevallig is of gepland. In vakantieweekenden zoals Pasen zijn we gegarandeerd op ons favoriete Waddeneiland te vinden: het is heerlijk paaseieren zoeken met zo veel kleine kinderen (en om heel eerlijk te zijn vind ik dat zelf ook fantastisch). Maar juist als je met zo veel bent, inclusief mannen en kleinkinderen, vergeet je soms tijd te maken voor het ‘originele gezin’: het gezin waarmee je opgroeide, het gezin dat bestond voordat alle liefdes en het nageslacht zich bij de groep voegden.
 

Op vakantie is er sowieso altijd tijd voor quality time

De eerste keer dat we alleen met het ‘originele gezin’ op vakantie gingen, was eigenlijk een beetje uit nood geboren. Doordat mijn opa overleed moesten we op een gegeven moment naar Sicilië, om daar de laatste dingen af te sluiten. Het was een gek reisje, midden in een schoolweek, en dus bleven de mannen thuis met de kindjes. Net als toen we klein waren, deelden mijn zussen en ik opeens weer slaapkamers. De twee oudste zussen bij elkaar, en wij jongste drie samen. Zoals het altijd was gegaan. De reis had een gekke reden, maar we hebben er een positieve herinnering aan overgehouden. De quality time die we met elkaar hadden, zonder de afleiding die het dagelijks leven met zich meebrengt, hadden we voor geen goud willen missen.
 

Waarom is deze vakantie anders dan gewone gezinsvakanties?

Begrijp me niet verkeerd, de vakanties mét kinderen en aanhang zijn net zo heerlijk, maar gewoon totaal anders. Die vakanties zijn veel vanzelfsprekender, het is het standaard soort vakantie waar weinig overleg voor nodig is in vergelijking tot een vriendinnen of ‘OG’-vakantie (zoals ik de ‘originele gezin’-vakantie maar even afkort). Met liefdes en kindjes erbij schiet iedereen al snel in de gewoonte om veel met de kleintjes bezig te zijn. Als gezin zijn wij altijd super close geweest, en dat is nog steeds zo. Maar door met zijn allen weg te zijn verandert iedereen weer even 100% terug naar zijn oude rol in het gezin: mijn oudste zus is weer echt de oudste in huis, ik en mijn jongste zusje worden een soort melige tweeling, de middelste zus is een verbinding tussen de twee oudsten en de twee jongsten, het is grappig hoe snel dat kan gaan. In een paar dagen tijd is alles weer zoals het vroeger was, maar dan op de volwassen manier.

 
Iedereen kan toch net wat eerlijker zijn als jullie alleen met elkaar zijn

Hoe open en eerlijk jullie ook met elkaar zijn wanneer de geliefdes erbij zijn, het is toch net iets minder gepolijst wanneer ‘de aangetrouwden’, om ze maar even zo te noemen, er niet bij zijn. Net wat meer rechtdoorzee, misschien zelfs net wat verder de diepte in. Je gaat terug naar de basis, de eerlijkheid en openheid die je alleen 100% kan geven bij je eigen familie, omdat zij jou immers het langste en het beste kennen. Het filtertje wat je voor de buitenwereld hebt aangemaakt verdwijnt weer even.
 

De wetenschap bewijst het ook: er zitten grote voordelen aan tijd met de OG’s

Tijd doorbrengen met je oorspronkelijke gezin helpt bij het versterken van emotionele banden en het herbevestigen van je identiteit. Dit zorgt voor een gevoel van verbondenheid met je familie en helpt je weer te verbinden met jezelf, als in: de persoon zoals je was voordat je uit huis ging. De emotionele banden met je directe familie zijn dus erg belangrijk, ook op latere leeftijd. Het legt ook de basis voor de manier waarop jij zelf met jouw gezin in het leven staat. De opvoeding die jij hebt genoten, geeft je bewust of onbewust ook weer input voor de opvoeding die jij jouw kinderen geeft. Maar ook wanneer er geen kinderen in het spel zijn, beïnvloedt de manier waarop jouw ouders met elkaar omgaan ook hoe jij conflicten in je relatie oplost bijvoorbeeld.
 

Vind je het moeilijk om tijd te vinden voor de quality time met het originele gezin?

Een paar manieren waarop je tijd kan maken voor elkaar:
·      Plan regelmatige bijeenkomsten: Organiseer bijvoorbeeld maandelijkse etentjes of uitstapjes met je oorspronkelijke gezin.
·      Deel familietradities: Introduceer tradities uit je jeugd in je huidige gezin en betrek je oorspronkelijke gezin hierbij.
·      Communiceer openlijk: Houd contact via telefoongesprekken, videochats of berichten om de band sterk te houden, zelfs als fysieke bijeenkomsten niet mogelijk zijn.
·      Creëer gezamenlijke herinneringen: Plan gezamenlijke vakanties of projecten om nieuwe herinneringen te maken die de familieband versterken.

Bron: The Psychology Clinic