In de verte hoor ik mijn wasmachine vol goede moed de laatste zwengel geven aan de centrifugestand. Ha, mooi! Bijna klaar. En toch is die laatste minuut op de wasmachine altijd de langste van mijn leven.

Je gelooft niet hoeveel minuten ik al in de buurt van mijn wasmachine gespendeerd heb. Het stevig centrifugerende geval belooft altijd met een paar minuutjes klaar te zijn, als mijn oog erop valt. Elke keer laat ik me weer verleiden en bedotten, om dan nog maar even níet de deur uit te gaan. Het is toch fijn als je was hangt, in plaats van nog een paar uur opgefrommeld in de machine te wachten.

Wasmachineminuten

Ik meen het als ik zeg dat één enkele wasmachineminuut zich ooit heeft uitgerekt tot een heuse tien minuten naar een ronddraaiende trommel staren. Als je nu denkt ‘meid, had je niets beters te doen?’ Ja, natuurlijk wel, maar ik ben blijkbaar nogal goedgelovig als het om de wasmachine gaat. Elke keer denk ik: nú dan?! En zo bleef ik met mijn blik vastgelijmd aan het wekkertje op de machine gewoon staan. Inmiddels heb ik een andere aanpak. Ik doe kleine andere huishoudelijke taken in de tussentijd. Geloof me als ik zeg dat ik een keer bijna mijn hele huis opgeruimd heb in die laatste wasmachineminuut. Die, jij weet dit ook, nooit een minuut duurt maar een half leven.

Waarom de tijd op je wasmachine vaak niet overeenkomt met de werkelijkheid, wilde ik natuurlijk weten. Het antwoord gaf me een gek soort begrip, waardoor mijn frustratie rondom de ronddraaiende trommel iets minder werd. Het blijft een vernuftige combinatie van factoren te zijn. De machine heeft het namelijk moeilijk met berekenen. Ineens voel ik een diep begrip voor het witgoed in kwestie. Ik heb dat ook weleens. Volgens mijn wiskundeleraar op de middelbare school was ik een verloren zaak.

Wasmachineroulette

Het heeft als eerste te maken met het gewicht dat je in de machine frummelt. Je jeans is zwaar, maar dat negligeetje ultralicht, de combinatie van items maakt de rekensom wat ingewikkelder. Natuurlijk zit er een censor in de trommel, maar het is dus maar net welk kledingstuk ‘ie meet. Een suggestie van de expert is om lichte en zware kledingstukken te scheiden bij het wassen (?), maar we zijn natuurlijk niet helemaal belatafeld. Wat wel helpt: niet al te veel wasgoed tegelijk in de machine proppen.

De tweede oorzaak van die eindeloze wasminuut blijkt onze eigen schuld te zijn. Je wil een frisgewassen berg kleding uit de machine halen en daarom zijn we soms net wat te scheutig met het wasmiddel. Dát extra wasmiddel zorgt weer voor meer zeepresten in het water. En dit is een reden voor je wasmachine om de hele boel gewoon nóg maar een keer te spoelen, zodat het water en je kleding uiteindelijk zeepvrij zijn.

Dus, je weet vanaf nu wat je te doen staat, als je niet net als ik in deze wasmachineroulette terecht wil komen.