Het lollige van een oud huis kopen en daar even op een andere plek een grote keuken in willen hebben, is dat dan ook werkelijk alles opnieuw moet. Van elektriciteit tot waterleidingen en afvoerpijpen. En als dat huis dan ook nog eens niet helemaal honderd procent recht is (om het maar subtiel uit te drukken), kun je nog harder lachen.
Maar niet heus
Zeker niet als je graag etentjes organiseert voor lekker veel mensen. Het is me al diverse keren overkomen dat ik volop in de voorbereidingen de afwasmachine draaide, de boel weer eens verstopt bleek en gootsteen en vaatwasser dus vol bleven staan.
Uiteraard helpen daar in het heetst van de strijd geen plopper, coca cola of andersoortige ontstoppers meer tegen. En er uitgerekend op zo’n dag een loodgieter moet komen. Die vervolgens languit over de vloer ligt, samen met een eventuele collega en alle dweilen en emmers die ik in de haast bij elkaar gescharreld krijg.
Heb ik niet alleen minder tijd om al het lekkers voor te bereiden, kan ik als de boel gerepareerd is is ook nog vloeren dweilen en dweilen wassen.
En jawel hoor…
Zelfs in Italië, in ons vaste vakantie-onderkomen hadden we dit jaar tot drie keer toe idraulici (loodgieters) over de vloer. Het viel me bij aankomst al op dat het water zowel in de keuken als in de badkamer verdacht langzaam wegliep. Maar ja, om nou meteen te gaan mekkeren over een klein mankementje…
Uitgerekend op de dag dat onze aardige Italiaanse buurman, die van wijnproeverijen organiseren z’n vak heeft gemaakt, ons voor de tweede keer wilde trakteren op zo’n proeverij en ik de hapjes wilde regelen… je raadt het al, overstroming in de casa.
De loodgieter vond het blijkbaar zo zielig voor ons, dat we de volgende ochtend een lading heerlijke tomaten en andere groenten uit z’n tuin op ons buitentafeltje vonden.
Ik zei al dat ik een gigantische hekel aan dresscodes heb, die verplichtingen om blacktie, white tie, casual chic of wat dan ook te moeten verschijnen… vind het zo vreselijk, dat ik er bijna feestjes voor af zou zeggen. Maar nu begin ik toch de neiging te krijgen om voortaan standaard in m’n uitnodigingen voor etentjes dresscode ‘zwemvliezen in plaats van espadrilles’ te zetten, met deze tekening erbij:
Ik wens je een mooie week. Hou het droog!
