Ook zo’n zin
in stamp?

 

Werkelijk alles kun je stampen. Toen we het op de redactie over stamppot hadden vlogen de lekkerste recepten om m’n oren. Ik zit dus zwaar te piekeren over een stamp-boek. Maar eerst nog maar eens wat maken en proeven, dacht ik. En ik bedacht me meteen dat het ook op z’n Italiaans zou kunnen. Waarom niet? Weet je wat? Het kan volgens mij zelf op z’n Toscaans, zei ik. 

 

‘Wat zit daar dan in?’, werd me gevraagd

 

Nou, dat is niet zo moeilijk, dat bedacht ik wel even ter plekke. En eenmaal in de keuken thuis bleek het een razend lekker idee te zijn geweest. Heb er bijna m’n bord bij opgegeten. Wil je het ook proberen?

 

Dan heb je dit nodig:

  • 3 aardappels per persoon
  • een bakje rucola (gewassen en gedroogd)
  • half bosje basilicum, waarvan je de blaadjes aan stukjes scheurt
  • 20 zongedroogde tomaatjes (uit olie, zodat ze lekker zacht zijn. In 2 of 3 stukjes gesneden)
  • stukje taleggio (Italiaanse zachte kaas) in kleine blokjes, 200 gram ongeveer
  • 10 plakjes pancetta (soort Italiaans ontbijtspek, dus dat kun je ook nemen) of parmaham
  • 2x een lekkere scheut extra vergine olijfolie

 

En ik gebruik altijd een pureeknijper, dan wordt de aardappel veel fijner dan wanneer je ze stampt.

 

 

 

En zo maak je het:

De pancetta of spek of hamplakjes leg je op bakpapier in een oven op 200 graden tot ze knapperig zijn. Dan laat je ze uitlekken op keukenpapier. En daarna breek je ze aan grove stukjes.

 

De aardappels koken. Daarna meteen door de pureeknijper. Ik doe dat altijd boven een wok die op heel laag vuur staat, met een paar eetlepels olijfolie erin, maar het kan natuurlijk ook in een grote pan. Als je er maar lekker met een houten spatel doorheen kunt scheppen, zonder dat de boel eroverheen valt.

 

Na het pureren van de aardappels gaat alles ineens heel snel.

 

Je schept door de gepureerde aardappels de tomaatjes, de kaas en doet er nog een scheut olijfolie door. 

 

Tomaatjes warmen op en de kaas smelt lekker. Daarna in snel tempo de rucola en de basilicum erdoor en klaar is Kees. De groente hoeft helemaal niet te garen, hoe knapperiger ie blijft, hoe lekkerder.

 

Je schept een lekkere lepel op het bord en strooit daar wat van die knapperige spekjes overheen. Als je heel creatief wilt doen nog een toefje basilicum erop.

 

Buon appetito!

 

PS. Voor collega Adeline (stel dat die bij je komt eten) gaat er nog een klein handje geroosterde pijnboompitjes over.

 

 

Door Franska

Fotografie portret: Esmée Franken. Visagie: Charlotte van Gulik, Haar: Isabella Greuter

witte-balk-met-bol-franska

 

Beeld: From the Kitchen