Mijn verwende schoondochter

 

Jasper, de zoon van Brecht, is getrouwd met Shelly, een vrouw die nooit tevreden lijkt.

 

 

‘Al vanaf het begin van hun relatie heb ik het gevoel dat het scheef zit tussen die twee. Jasper had zijn studie al afgerond en werkte al toen ze elkaar leerden kennen. Shelly was het type eeuwige student en had meer interesse in feestjes dan in haar studie. Ze trok al gauw in bij Jasper die alles voor haar betaalde. Haar kleding, haar studie, haar levensonderhoud. Want Shelly had geen tijd om te werken, ze moest toch haar studie afmaken?

 

Wonder boven wonder lukte dat uiteindelijk, maar een echte baan heeft ze daarna nooit gehad. Meestal begon ze ergens vol enthousiasme, maar als het wat lastig werd, dan had ze te veel commentaar op haar werkgever en werd haar contract niet verlengd. Tussen de banen door kregen ze twee kinderen. Echte schatjes, maar volgens Shelly zijn ze allebei hoogbegaafd en daarom soms zo moeilijk, omdat ze zoveel tijd en aandacht vragen. Tijd en aandacht die ze wel van hun vader krijgen, maar niet van hun moeder. Want na school gaan de kinderen naar de opvang en in het weekend neemt Jasper ze op sleeptouw. Shelly heeft het dan druk met yoga, mediteren en haar vriendinnen.

 

Omdat ze maar geen baan naar haar zin kon vinden wilde ze haar eigen creativiteit ontdekken. Ze had plannen voor een boek, maar om dat goed te kunnen schrijven wilde ze graag even loskomen van alles. Vandaar dat ze samen met de kinderen voor een half jaar naar Bali vertrok. Tot mijn stomme verbazing kreeg ze van de school toestemming om de meisjes mee te nemen. Jasper zou na drie maanden voor twee weken vakantie die kant op vliegen.

 

Maar ook op Bali vond Shelly blijkbaar niet wat ze zocht. Het boek dat ze uiteindelijk schreef werd een flop. Er was een duur feestje voor vrienden en bekenden toen het gepubliceerd werd, maar er liggen nog stapels onverkochte boeken op hun zolder. Dus ook dit project is mislukt. Nog steeds heeft ze geen nieuwe baan, in huis doet ze niets en de kinderen zijn inmiddels oud genoeg om zichzelf te vermaken.

 

Jasper werkt hard om het gezin draaiende te houden want de hypotheek moet betaald worden en die last drukt zwaar op hem. Op de spaarzame momenten dat Jasper er iets over kwijt wil zegt hij dat hij zich zijn leven soms wel anders had voorgesteld. Het leek een tien maar het blijkt een zesje, zei hij laatst. Maar weggaan bij Shelly wil hij niet, omdat hij dat zijn kinderen niet aan wil doen.

 

Ik had zo gehoopt dat corona hen wat dichter bij elkaar zou brengen. Ze moesten nu veel meer tijd als gezin doorbrengen, maar helaas lijkt dat niet het gewenste resultaat te hebben. Het gaat me echt aan het hart als ik zie hoe Jasper onder de situatie gebukt gaat. Hij blijft zich maar in allerlei bochten wringen om het Shelly naar de zin te maken, ten koste van zichzelf.

 

Het is zijn leven en daar mag ik me niet mee bemoeien. Maar soms vraag ik me af wat beter voor hem is, blijven hangen in een ongelukkig huwelijk of met een schone lei de rest van zijn leven in kunnen vullen. Ik moet soms werkelijk op mijn tong bijten om er niets van te zeggen, maar hoe lang me dat nog zal lukken weet ik eer