‘Mijn eeuwige dilemma met kerst’

 

Ook dit jaar moet Meike kiezen bij wie van haar gescheiden ouders ze kerst viert. Zoals altijd zorgt dat voor veel gedoe, zeker nu er iets bijzonders is gebeurd.

 

 

 

‘Tot mijn stomme verbazing en grote verdriet zijn mijn ouders een paar jaar geleden na een lang huwelijk uit elkaar gegaan. Blijkbaar hadden ze elkaar niets meer te vertellen toen ik, hun enige kind, eenmaal het huis uit was. Mijn vader zei dat hij alles had geprobeerd maar dat hij geen andere mogelijkheid meer zag dan te scheiden en dat maakte mijn moeder woest. Ze zei dat het als donderslag bij heldere hemel kwam en leek zich niet te realiseren dat de oorzaak van de breuk net zo goed bij haar lag. Mijn vader wilde de scheiding netjes regelen, maar omdat een vriendin van mijn moeder er bij haar op aandrong om het mijn vader niet makkelijk te maken volgde er een verschrikkelijke vechtscheiding.

 

Om werkelijk alles maakten ze ruzie en ze geneerden zich totaal niet om dat in mijn bijzijn te doen. Het werd op een gegeven moment zelfs zo erg dat ze niet meer met elkaar in een ruimte wilden zijn en ik mijn verjaardag dus in tweeën moest vieren. Ook toen ik trouwde liep ik op eieren, want de hele dag deden ze net of ze elkaar niet kenden en zelfs een foto met z’n allen was te veel gevraagd. Terwijl het ook zo anders kan. De ouders van mijn man Sjoerd zijn ook gescheiden, maar zij komen nog gewoon bij elkaar op visite en als er iets is dan staat de ander altijd klaar om te helpen.

 

Ook met de kerstdagen zijn zij altijd heel flexibel, dus het ene jaar zijn we bij zijn vader en het andere bij zijn moeder. Dat is bij mijn ouders echt ondenkbaar en ik moet me in allerlei bochten wringen om maar geen gezeur te hebben. Ik sta altijd voor het eeuwige dilemma bij wie ik op eerste kerstdag aan het diner zit. Als ik bij de een ben, dan is de ander teleurgesteld dat ik ‘maar’ op kerstavond kom of op tweede kerstdag. Alsof die eerste kerstdag zoveel belangrijker is dan die andere dagen. Vooral mijn moeder weet dan heel goed mijn gevoel te bespelen, waardoor ik haar weer zielig vind en toch probeer om haar te pleasen. Maar ook mijn vader kan heel vervelend zijn en zo langzamerhand begin ik er wel genoeg van te krijgen.

 

Afgelopen september is onze dochter geboren en zelfs tijdens de kraamtijd moest ik mijn ouders uit elkaar houden en staken ze elkaar de ogen uit met dure cadeaus. Allebei wilden ze me een kinderwagen geven en toen heb ik maar gezegd dat ik die al van de ouders van Sjoerd zou krijgen. Hoewel mijn ouders allebei in de buurt wonen, willen ze alleen op afspraak komen. Natuurlijk om ervoor te zorgen dat ze elkaar niet op de bank zien zitten met hun kleinkind. Van de week had ik er opeens zo genoeg van. Dit wordt de eerste kerst voor Sjoerd en mij als gezin en we willen er iets onvergetelijks van maken. Al onze ouders zijn welkom om eerste kerstdag bij ons thuis te vieren. De vader en moeder van Sjoerd reageerden heel enthousiast en zijn er allebei.

 

Of mijn ouders er allebei zijn weet ik nog niet. Ik hoop dat ze eindelijk over hun eigen schaduw heen kunnen stappen om mij en mijn gezin een plezier te doen, maar als ze dat niet op kunnen brengen dan is dat jammer.

 

Na al die jaren waarin ik het toch nooit goed kon doen heb ik besloten om voor mezelf te kiezen en de kerstdagen gewoon in mijn eigen huis te vieren. Want het ergste vind ik nog dat mijn ouders alleen maar met zichzelf bezig zijn en nooit eens aan mij vragen wat ik nou zou willen op deze beladen dagen.’