Ik heb het haar eerlijk gezegd, maar dat was blijkbaar fout
‘Ik vind het gewoon absoluut niet de juiste persoon voor mijn dochter. Ze heeft verkering met een heel asociale knul, als ik eerlijk ben. En ik heb dat tegen haar gezegd. Dat viel uiteraard verkeerd en nu is ze woest. Mijn dochter Lisa wil nu al maanden geen contact meer met mij.
Ze vindt me letterlijk gestoord
Ze vindt dat ik compleet gestoord ben, zegt ze letterlijk. Lisa is begin twintig en heeft dus een tijdje verkering met een jongen die onder de tattoo’s zit, veel alcohol drinkt en vooral weinig serieus doet met zijn leven. Hij werkt wat in de autowereld, als monteur. Maar verder heeft hij weinig te melden en zit hij vooral op de bank te blowen en te gamen. Ik vind daar wat van, als moeder, ja. Ze kan hem wel zo knap en lief vinden, maar kom op. Ziet mijn dochter hier nou een toekomst mee?
Liever nu eerlijk dan straks te laat
Wordt hij de vader van haar kinderen? Nou, sorry. Maar dan zeg ik er liever nu wat van, dan dat ik er nooit iets over heb gezegd. Hij is niet onaardig, hoor. Maar gewoon zo sloom, zo iemand met weinig ambitie en passie. Iemand die haar omlaag haalt in plaats van omhoog trekt in het leven. Geen gemene jongen, maar wel iemand die een beetje sip en somber door het leven sjokt.
Vroeger bracht ze zulke leuke jongens mee naar huis
In haar puberjaren had Lisa altijd leuke jongens mee naar huis. Ze is populair en een knappe en vlotte meid. Ze doet vwo, studeert, en heeft plannen. Dat ze op zo’n nietsnut valt, begrijp ik gewoon niet. Ik hoopte in het begin vurig dat het een bevlieging was. Maar helaas: ze gaan nu al bijna een jaar met elkaar.
Toen barstte ik los. En zij ook.
Toen het mij een keer te veel werd, heb ik alles eerlijk gezegd. Dat ik vind dat ze haar toekomst vergooit. Dat ze moet nadenken over of dit iemand is waar ze kinderen mee wil. Wat heeft hij haar nou te bieden? Een peuk? Het klinkt misschien hard, maar ik wil gewoon het beste voor mijn meisje.
Mijn zoon begrijpt me wél
Ze is mijn enige dochter en ja, nu hebben we slaande ruzie. Mijn zoon heeft een heel leuk vriendinnetje die hartstikke goed past in onze familie. Met hem heb ik nooit gedoe. Lisa is temperamentvol, eigenwijs, wil altijd haar zin. En nu ben ik dus de slechterik. Omdat ik een keer zeg wat iedereen eigenlijk denkt. Laat hem lekker blowen en gamen zonder haar.
Ik wacht tot ze weer bij zinnen komt
Voorlopig kan ik even niets doen. Ik moet afwachten tot ze zelf inziet dat ik het goed bedoel. Waarschijnlijk is ze juist boos omdat ze weet dat ik een punt heb. Maar ik krijg haar nu niet te pakken. Ze weigert contact, komt niet meer op verjaardagen. En toch… ik hou hoop. Zodra hij uit zicht is, heb ik mijn dochter weer terug. Ik kan niet wachten.
