Margje was blij verrast toen de hockeycoach van haar dochter bij haar op de stoep stond

 

‘Pas heel veel later kwam ik erachter dat ik niet de enige moeder was die er met open ogen was ingetuind.’ 

 

 

 

‘Ik keek waarschijnlijk erg verbaasd, want hij schoot meteen in de lach. Ik zei dat hij wel de laatste was die ik hier op maandagochtend aan mijn deur verwachtte en dat snapte hij, maar hij was gekomen om het over mijn oudste dochter te hebben, want die deed het ‘erg goed op hockey’. Dat haar coach me dat kwam vertellen betekende wel wat voor me.

 

Enthousiast stapte ik naar achteren om hem binnen te laten. Een kopje koffie? Dat leek hem heerlijk. En wat woonden we hier fijn, zeg. Toen ik vroeg hoe hij zijn koffie wilde kwam hij achter me staan. Te veel melk vond hij net zo smakeloos als te weinig, zei hij. Ik nodigde hem aan tafel. ‘Voor de draad ermee,’ zei ik, ‘wat zijn je plannen met onze dochter?’ Hij wilde haar klaarstomen ‘voor het eerste’ en dat was niet alleen haar droom maar stiekem ook die van ons, want het betekent echt wel iets als je kind in het beste team speelt.

 

Bij het afscheid gaf ik hem spontaan drie zoenen. Om te bedanken, zei ik er nog bij. Bij de derde zoen voelde ik zijn hand over mijn rug glijden. Ik stapte niet weg. Zijn hand zakte wat omlaag en stopte bij mijn billen. Ik stapte nog steeds niet weg toen ik zijn mond op mijn mond voelde en wat er daarna gebeurde, gebeurde in een roes. Die kus was zoveel hartstochtelijker dan alle kussen die mijn man en ik de laatste jaren hadden uitgewisseld, dat ik binnen de kortste keren met de hockeycoach onderweg naar boven naar onze slaapkamer was. Seks van deze categorie had ik nog nooit van mijn leven meegemaakt en nog, nu jaren later, kan ik opgewonden raken door eraan terug te denken. Tijden was de gedachte aan deze maandagochtend genoeg om het seksleven met mijn man weer een beetje spice te geven.

 

Toch is het bij die ene keer gebleven. Bij het afscheid mompelde de coach dat hij zich doodschaamde dat hij zich zo had laten gaan. Hij stelde voor, stond er zelfs op, om dit in godsnaam tussen ons te houden en het zo snel mogelijk te vergeten, want deze actie was nou niet van het professionele niveau dat hij er normaal op nahield.

 

Pas heel veel later kwam ik erachter dat ik heus niet zo bijzonder was dat ik de enige was die door de coach was versierd. De coach had wel meer moeders blij gemaakt door het goede nieuws over de sportprestaties van hun kinderen persoonlijk thuis te komen bezorgen. Het verhaal ging dat er zelfs moeders waren die zich bij de coach kwamen aanbieden in de hoop hun dochters bij het eerste te kunnen krijgen. Het was gewoon een geilneef en ik was er als de eerste de beste bakvis met open ogen ingetrapt.’

 

Margjes naam is vanwege privacy gefingeerd. Haar echte naam is bekend bij de redactie.

 

Moet jou ook iets van het hart en wil je dat (anoniem) met ons delen? Stuur dan een mail naar info@franska.nl onder vermelding van ‘Dit moet ik even kwijt’.